Peter explains his vision “God has shown (Peter) me that I should not call any person common or unclean.” Acts 10 and 11 Peters gweledigaeth Peter yn esbonio ei weledigaeth “Mae Duw wedi dangos (Pedr) i mi na ddylwn alw unrhyw berson yn gyffredin nac yn aflan.” Actau 10 ac 11 Mae Pob Bwyd yn Lân! Nid oes y fath beth â bwyd aflan! Torah Life Ministries 51.7K o danysgrifwyr Tanysgrifio 1.3K Pedr a Cornelius 1 Yn Cesarea yr oedd dyn o'r enw Cornelius, canwriad o'r hyn a elwid y fintai Eidalaidd, 2 gwr selog yn ofni Duw gyda'i holl dylwyth, a roddes elusen hael i'r bobl, ac a weddiodd yn wastadol ar Dduw. 3 Tua'r nawfed awr o'r dydd, gwelodd yn glir mewn gweledigaeth angel Duw yn dod i mewn a dweud wrtho, “Cornelius.” 4 Ac efe a syllu arno mewn braw, ac a ddywedodd, Beth yw hyn, Arglwydd? Ac meddai wrtho, “Y mae dy weddïau a'th elusen wedi esgyn yn goffadwriaeth gerbron Duw. 5 Ac yn awr anfon wŷr i Jopa a dod ag un Simon o'r enw Pedr. 6 Mae'n lletya gydag un Simon, barcer, y mae ei dŷ ar lan y môr.” 7 Wedi i'r angel oedd yn siarad ag ef ymadael, galwodd ddau o'i weision a milwr selog o blith y rhai oedd yn ei fynychu, 8 ac wedi adrodd y cwbl iddynt, efe a'u hanfonodd i Jopa. Gweledigaeth Pedr 9 Trannoeth, fel yr oeddent ar eu taith ac yn nesau at y ddinas, aeth Pedr i fyny ar ben y tŷ tua'r chweched awr.b i weddïo. 10 Ac aeth yn newynog ac eisiau rhywbeth i'w fwyta, ond tra roedden nhw'n ei baratoi, fe syrthiodd i trance 11 a gwelodd y nefoedd yn agor a rhywbeth tebyg i ddalen fawr yn disgyn, yn cael ei siomi gan ei phedair congl ar y ddaear. 12 Ynddo roedd pob math o anifeiliaid ac ymlusgiaid ac adar yr awyr. 13 A daeth llais ato: “Cod, Pedr; lladd a bwyta.” 14 Ond dywedodd Pedr, “Na, Arglwydd; oherwydd nid wyf erioed wedi bwyta dim sy'n gyffredin nac yn aflan.” 15 A daeth y llais ato eilwaith, “Yr hyn a wnaeth Duw yn lân, paid â'i alw'n gyffredin.” 16 Digwyddodd hyn dair gwaith, a chymerwyd y peth i fyny ar unwaith i'r nefoedd. 17 Yn awr, tra yr oedd Pedr mewn penbleth ynghylch ystyr y weledigaeth a welodd, wele, y gwŷr a anfonasid gan Cornelius, wedi ymholi i dŷ Simon, a safasant wrth y porth 18 a galwodd allan i ofyn a oedd Simon a elwid Pedr yn lletya yno. 19 A thra oedd Pedr yn myfyrio ar y weledigaeth, dywedodd yr Ysbryd wrtho, "Dyma dri dyn yn dy edrych amdanat. 20 Codwch a dos i lawr a mynd gyda nhw heb betruso,c for dwi wedi eu hanfon nhw.” 21 A dyma Pedr yn mynd i lawr at y dynion ac yn dweud, “Fi ydy'r un rwyt ti'n edrych amdano. Beth yw'r rheswm dros ddod?” 22 A dywedasant, "Cornelius, canwriad, gŵr uniawn ac ofnus o Dduw, yr hwn y mae holl genedl yr Iddewon yn siarad yn dda amdano, a gyfarwyddwyd gan angel sanctaidd i anfon atoch i ddod i'w dŷ ac i glywed yr hyn sydd gennych. i ddweud.” 23 Felly gwahoddodd hwy i fod yn westeion iddo. Y diwrnod wedyn cododd ac aeth i ffwrdd gyda nhw, a daeth rhai o'r brodyr o Jopa gydag ef. 24 A thrannoeth aethant i mewn i Cesarea. Roedd Cornelius yn eu disgwyl ac wedi galw at ei berthnasau a'i ffrindiau agos. 25 Pan ddaeth Pedr i mewn, cyfarfu Cornelius ag ef a syrthiodd wrth ei draed a'i addoli. 26 Ond cododd Pedr ef ar ei draed a dweud, “Cod; Dyn ydw i hefyd.” 27 Ac wrth iddo ymddiddan ag ef, efe a aeth i mewn a chanfod llawer o bobl wedi ymgasglu. 28 Ac efe a ddywedodd wrthynt,“ Yr ydych chwi eich hunain yn gwybod pa mor anghyfreithlon ydyw i Iddew ymgyfeillachu ag unrhyw un o genedl arall, neu ymweld â hi, but Mae Duw wedi dangos i mi na ddylwn alw neb yn gyffredin nac yn aflan. 29 Felly pan anfonwyd amdanaf, deuthum yn ddiwrthwynebiad. Gofynnaf felly pam yr anfonasoch ataf.” 30 A Cornelius a ddywedodd, Pedwar diwrnod yn ôl, tua'r awr hon, yr oeddwn yn gweddïo yn fy nhŷ ar y nawfed awr,d ac wele dyn yn sefyll o'm blaen mewn dillad llachar 31 a dywedodd, 'Cornelius, y mae dy weddi wedi ei chlywed a'th elusen wedi ei chofio gerbron Duw. 32 Felly anfon at Jopa a gofyn am Simon, a elwir Pedr. Mae'n lletya yn nhŷ Simon, barcer, ger y môr.' 33 Felly anfonais atoch ar unwaith, ac yr ydych wedi bod yn ddigon caredig i ddod. Yn awr gan hynny yr ydym ni oll yma yng ngŵydd Duw i glywed y cwbl a orchmynnwyd i chwi gan yr Arglwydd.” Cenhedloedd Clywed y Newyddion Da 34 Felly agorodd Pedr ei geg a dweud: “Yn wir, deallaf nad yw Duw yn dangos unrhyw duedd, 35 ond ym mhob cenedl y mae unrhyw un sy'n ei ofni ac yn gwneud yr hyn sy'n iawn yn dderbyniol ganddo. 36 Ynglŷn â'r gair a anfonodd at Israel, yn pregethu'r newyddion da am heddwch trwy Iesu Grist (mae'n Arglwydd pawb), 37 yr ydych chwi eich hunain yn gwybod beth a ddigwyddodd trwy holl Jwdea, gan ddechrau o Galilea ar ôl y bedydd a gyhoeddodd Ioan: 38 sut yr eneiniodd Duw Iesu o Nasareth â'r Ysbryd Glân ac â nerth. Aeth ati i wneud daioni ac iacháu pawb oedd yn cael eu gorthrymu gan y diafol, oherwydd yr oedd Duw gydag ef. 39 Ac yr ydym ni yn dystion o'r hyn oll a wnaeth efe yng ngwlad yr Iddewon ac yn Jerwsalem. Fe wnaethon nhw ei roi i farwolaeth trwy ei grogi ar goeden, 40 ond cododd Duw ef ar y trydydd dydd a gwneud iddo ymddangos, 41 nid i'r holl bobl ond i ni a ddewiswyd gan Dduw yn dystion, a fwytaodd ac a yfodd gydag ef ar ôl iddo atgyfodi oddi wrth y meirw. 42 A gorchmynnodd i ni bregethu i'r bobl a thystio mai ef yw'r un a benodwyd gan Dduw i fod yn farnwr byw a meirw. 43 Iddo ef y mae’r holl broffwydi yn tystio fod pob un sy’n credu ynddo ef yn derbyn maddeuant pechodau trwy ei enw.” Mae'r Ysbryd Glân yn disgyn ar y Cenhedloedd 44 Tra oedd Pedr yn dal i ddweud y pethau hyn, syrthiodd yr Ysbryd Glân ar bawb a glywodd y gair. 45 A rhyfeddodd y credinwyr o blith yr enwaededig oedd wedi dod gyda Pedr am fod dawn yr Ysbryd Glân wedi ei dywallt ar y Cenhedloedd. 46 Oherwydd yr oeddent yn eu clywed yn llefaru â thafodau ac yn canmol Duw. Yna datganodd Peter, 47 “A all unrhyw un ddal dŵr yn ôl at fedyddio’r bobl hyn, sydd wedi derbyn yr Ysbryd Glân yn union fel sydd gennym ni?” 48 Ac efe a orchmynnodd eu bedyddio hwynt yn enw Iesu Grist. Yna gofynasant iddo aros am rai dyddiau. Actau 10: Gweledigaeth Pedr - 119 Gweinidogaethau Pedr yn Egluro Ei Weithredoedd 11 Clywodd yr apostolion a'r credinwyr ledled Jwdea fod y Cenhedloedd hefyd wedi derbyn gair Duw. 2 Felly pan aeth Pedr i fyny i Jerwsalem, dyma'r credinwyr enwaededig yn ei feirniadu 3 ac yn dweud, “Aethost ti i mewn i dŷ'r dienwaediad, a bwyta gyda nhw.” 4 Gan ddechrau o'r dechrau, dyma Pedr yn dweud y stori gyfan wrthyn nhw: 5 “Roeddwn i yn ninas Jopa yn gweddïo, ac mewn dirgelwch gwelais weledigaeth. Gwelais rywbeth tebyg i len fawr yn cael ei gollwng i lawr o'r nef wrth ei phedair congl, a daeth i lawr i'r lle yr oeddwn. 6 Edrychais i mewn iddo a gweld anifeiliaid pedwar troed y ddaear, bwystfilod gwylltion, ymlusgiaid ac adar. 7 Yna clywais lais yn dweud wrthyf, ‘Cod, Pedr. Lladd a bwyta.' 8 “Dywedais i, “Na, Arglwydd! Nid oes dim aflan nac aflan wedi mynd i mewn i'm genau erioed.' 9 “Dywedodd y llais eilwaith o'r nef, 'Paid â galw dim byd amhur a wnaeth Duw yn lân.' 10 Digwyddodd hyn deirgwaith, ac yna cafodd y cyfan ei dynnu i fyny i'r nefoedd eto. 11 “Yna dyma dri dyn oedd wedi cael eu hanfon ata i o Cesarea yn stopio yn y tŷ lle roeddwn i'n aros. 12 Dywedodd yr Ysbryd wrthyf am beidio ag oedi cyn mynd gyda nhw. Y chwe brawd hyn hefyd a aethant gyda mi, ac a aethom i mewn i dŷ y gŵr. 13 Dywedodd wrthym fel yr oedd wedi gweld angel yn ymddangos yn ei dŷ ac yn dweud, ‘Anfon i Jopa am Simon, a elwir Pedr. 14 Bydd yn dod â neges i chi a fydd yn eich achub chi a'ch holl deulu.' 15 “Wrth i mi ddechrau siarad, daeth yr Ysbryd Glân arnyn nhw fel roedd wedi dod arnom ni ar y dechrau. 16 Yna cofiais yr hyn a ddywedodd yr Arglwydd: ‘Ioan a fedyddiodd âa ] dŵr, ond byddwch yn cael eich bedyddio â [b ] yr Ysbryd Glân.' 17 Felly os rhoddodd Duw iddyn nhw'r un rhodd a roddodd i ni'r rhai sy'n credu yn yr Arglwydd Iesu Grist, pwy ydw i i feddwl y gallwn i sefyll yn ffordd Duw?” 18 Pan glywsant hyn, nid oedd ganddynt unrhyw wrthwynebiad pellach, a molianasant Dduw, gan ddweud, “Felly, hyd yn oed i'r Cenhedloedd, y mae Duw wedi rhoi edifeirwch sy'n arwain i fywyd.” Yr Eglwys yn Antiochia 19 Yr oedd y rhai oedd wedi eu gwasgaru gan yr erledigaeth a dorrodd pan laddwyd Steffan yn teithio cyn belled â Phoenicia, Cyprus ac Antiochia, gan ledu'r gair ymhlith yr Iddewon yn unig. 20 Ond rhai ohonynt, gwŷr o Cyprus a Cyrene, a aethant i Antiochia, ac a ddechreuasant lefaru wrth y Groegiaid hefyd, gan fynegi iddynt y newyddion da am yr Arglwydd Iesu. 21 Yr oedd llaw yr Arglwydd gyda hwynt, a llu mawr o'r bobl a gredasant, ac a droesant at yr Arglwydd. 22 Daeth y newyddion am hyn i'r eglwys yn Jerwsalem, a dyma nhw'n anfon Barnabas i Antiochia. 23 Pan gyrhaeddodd a gweld beth roedd gras Duw wedi'i wneud, roedd yn llawen ac yn eu hannog nhw i gyd i aros yn driw i'r Arglwydd â'u holl galon. 24 Yr oedd yn ddyn da, yn llawn o'r Ysbryd Glân a ffydd, a dygwyd nifer fawr o bobl at yr Arglwydd. 25 Yna yr aeth Barnabas i Tarsus i edrych am Saul, 26 a phan ddaeth o hyd iddo, efe a'i dug i Antiochia. Felly am flwyddyn gyfan cyfarfu Barnabas a Saul â'r eglwys a dysgu niferoedd mawr o bobl. Galwyd y disgyblion yn Gristnogion yn gyntaf yn Antiochia. 27 Yn ystod y cyfnod hwn daeth rhai proffwydi i lawr o Jerwsalem i Antiochia. 28 Cododd un ohonyn nhw, o'r enw Agabus, ar ei draed a thrwy'r Ysbryd darogan y byddai newyn difrifol yn lledu dros y byd Rhufeinig i gyd. (Digwyddodd hyn yn ystod teyrnasiad Claudius.) 29 Penderfynodd y disgyblion, fel y gallai pob un, roi cymorth i'r brodyr a chwiorydd oedd yn byw yn Jwdea. 30 Hyn a wnaethant, gan anfon eu rhodd i'r henuriaid trwy Barnabas a Saul.

The End of America 7 Curses To come upon America, Great Britain Terrorism Lev 26:16 Then I will do this to you: I will bring on you sudden terror, wasting diseases and fever that will destroy your sight and sap your strength. You will plant seed in vain, because your enemies will eat it. Disease Deuteronomy 28:22 The Lord will strike you with wasting disease, with fever and inflammation, with scorching heat and drought, with blight and mildew, which will plague you until you perish. Debt Leviticus 26:19 -20 I will break down your stubborn pride and make the sky above you like iron and the ground beneath you like bronze. 20 Your strength will be spent in vain, because your soil will not yield its crops, nor will the trees of your land yield their fruit. Hunger Deuteronomy 28:43-44 The foreigners who reside among you will rise above you higher and higher, but you will sink lower and lower. 44 They will lend to you, but you will not lend to them. They will be the head, but you will be the tail. Military Defeat Deuteronomy 28:25 The Lord will cause you to be defeated before your enemies. You will come at them from one direction but flee from them in seven, and you will become a thing of horror to all the kingdoms on earth. Cities will be devastated Ezekiel 6:6 Wherever you live, the towns will be laid waste and the high places demolished, so that your altars will be laid waste and devastated, your idols smashed and ruined, your incense altars broken down, and what you have made wiped out. Slavery Deuteronomy 28 64-65 Then the Lord will scatter you among all nations, from one end of the earth to the other. There you will worship other gods—gods of wood and stone, which neither you nor your ancestors have known. 65 Among those nations you will find no repose, no resting place for the sole of your foot. There the Lord will give you an anxious mind, eyes weary with longing, and a despairing heart. Revelation 18:17-19 The Message “All the ship captains and travelers by sea, sailors and toilers of the sea, stood off at a distance and cried their lament when they saw the smoke from her burning: ‘Oh, what a city! There was never a city like her!’ They threw dust on their heads and cried as if the world had come to an end: Doom, doom, the great city doomed! All who owned ships or did business by sea Got rich on her getting and spending. And now it’s over—wiped out in one hour!

THE FINAL JUDGMENT "He that rejects Me and doesn't receive my words has one that judges him: the WORD THAT I HAVE SPOKEN, the same shall judge him in the last day." ETERNAL JUDGMENT The truth about hell False prophet Dywedodd Crist "Mae mwy o bobl yn mynd i Uffern na'r Nefoedd" 1 John 3:4 in Everyone who makes a practice of sinning also practices lawlessness; sin is lawlessness. All who indulge in a sinful life are dangerously lawless, for sin is a major disruption of God's order. The word eternal means constant or forever. The Bible refers to the final judgment that God will declare on individuals. This judgment will determine our state for eternity. It's important to realize that all judgment comes through Jesus, the Son of God. This diagnostic test brings the entire scriptural warning to its absolute climax: the Great White Throne Judgment. It forces the reader to stand before the opened books of record and the standard of the Spoken Word, confronting whether their lifestyle is being actively washed clean by the blood of the Lamb through a return to the Torah, or if they are coasting toward eternal destruction. 📋 The "Great White Throne & The Opened Books" Test Instructions: Answer these 4 final questions with absolute sobriety, evaluating your life against the infallible, courtroom evidence of the heavenly court. Question 1: The Standard of the Courtroom In John 12:48, the Judge declares the exact law book of the court: "He that rejects Me and doesn't receive my words has one that judges him: the WORD THAT I HAVE SPOKEN , the same shall judge him in the last day." When you stand before the throne, what standard will determine your destiny? A) The Spoken Word. You recognize that the unchanging Word of God—the Torah, the statutes, and the life-giving commands practiced by Yeshua—is the final law of the land. You are actively aligning your life, your diet, and your Sabbath with that standard today. B) Human Tradition . You believe that your modern church culture, personal opinions, or the consensus of the crowd will be accepted as a valid defense, assuming the Judge will overlook your disregard for His spoken commands. Question 2: The Evidence in the Books Revelation 20:12 states that the dead will be judged "according to their works, by the things that were written in the books." Knowing that 1 John 3:4 defines sin explicitly as the practice of lawlessness (anomia), what does the daily record of your actions look like right now? A) Cleaned and Transformed. The books record a life that stopped practicing lawlessness. Your past sins have been washed clean by the Blood of the Lamb, and your current record shows a dedicated pursuit of righteousness and obedience. B) Continuous Lawlessness . The books are actively recording a lifestyle that mimics the world. You routinely cross His boundaries, ignore His calendar, and live without regard for His laws, falsely hoping the record won't matter on that day. Question 3: The Severity of Willful Defiance The scripture asks a terrifying question in 1 Peter 4:17–18: If judgment begins at the house of God, "what will be the end of those who do not obey the gospel of God? " If the Father did not spare His own Son when He took on our sin, how do you view your personal accountability? A) Fearful Reverence. You realize that Yehovah is righteously incapable of overlooking unrepented sin. You treat His commands with the highest regard, knowing that the willful and rebellious will face retribution and total exclusion from the Kingdom. B) Presumptuous Security . You assume that because you made a verbal confession, you have a pass to remain willful and sloppy in your lifestyle, believing a loving God would never actually execute His written wrath on you. Question 4: The Sifting of the Book of Life At the final accounting, Daniel 7:10 and Revelation 20:12 show that the heavenly court will sit, and a meticulous search will be made through the Book of Life for the names of those standing there. What is the evidence today that a name is securely written in that book? A) You Listen and Respond . As John 8:47 states, because you belong to Yehovah, you actively listen to and physically obey His words. Your faith is visible, tangible, and set apart from the world. B) You Look and Walk Away. You talk about God, but your feet walk the broad highway to destruction (Matthew 7:13). Your life lacks the physical fruit of the New Covenant, proving that you are only fooling yourself. The Final Verdict: Look at where your checked boxes land. There is no appeal process at the Great White Throne, and there are no hidden motives that the light of His face will not expose. If your choices land squarely on B, the mirror delivers the ultimate, uncompromised truth: How you live your life is the only real evidence of what you believe internally. A major disruption of God's order cannot enter His future Kingdom. If you refuse to judge yourself by the Word today, you will be broken by that same Word on the last day. The books are being written every single hour you have breath. Turn away from the broad road of lawlessness, drop the traditions of men, and submit your walk completely to the King while the door of repentance is still open. BARN TRAGWYDDOL Y RHESWM DROS Y FARN 1. O herwydd pechod yn erbyn Ei gyfreithiau Ef. "Cynnifer ag sydd wedi pechu [colli y marc] yn y gyfraith, yn cael eu barnu gan y gyfraith" (Rhufeiniaid 2:12) "Yr enaid sy'n pechodau a fydd marw" (Eseciel 18:4; hefyd, Rhufeiniaid 3:23) 2 ■ Oherwydd anufudd-dod - gan fod yr ARGLWYDD yn gyfiawn ac yn methu ag anwybyddu pechod, rhaid bodloni'r gosb am dorri'r gyfraith. Y mae'r rhai nad ydynt yn adnabod yr ARGLWYDD yn ogystal â'r rhai nad ydynt yn ufuddhau i'r efengyl yn mynd i'w ddigofaint. Dyfynnir dau gategori yn 2 Thesaloniaid 1:8; Rhufeiniaid 2:8, 9 Am fod annuwioldeb ac anghyfiawnder yn annerbyniol i'w sancteiddrwydd Ef, ac ni all pechaduriaid ddyfod i'w bresenoldeb Ef. Hebreaid 7:26; 1 Pedr 1:15,16; 1 Timotheus 6:13-16; Datguddiad 15:4 Mae ei gyfiawnder yn mynnu dial ar y rhai sydd wedi torri Ei orchmynion, ac eithrio o'i bresenoldeb a'i deyrnas yn y dyfodol. 2 Thesaloniaid 1:9; Datguddiad 21:27, 8 5. Cyfyngu ar effeithiau pechod unigol a chyfunol fel y gall dyn ddod i edifeirwch a chael ei achub rhag dinistr tragwyddol. Pan fydd ei farnedigaethau yn cael eu cofleidio, maen nhw'n gweithio iachawdwriaeth Salm 94:12-13; 2 Pedr 3:9 Byddai'n rhaid i fywyd 'tragwyddol' a chosb 'dragwyddol' fod yn gyfystyr â'r un hyd o amser, neu arall o'r un natur, yn cael ei siarad yn yr un modd - hy yr hyn sy'n barhaus. Mae barn dragwyddol yn aros pob enaid dynol. Bydd Yeshua ein Meseia yn dychwelyd, bydd y meirw yn cael eu cyfodi, a byddan nhw'n cael eu barnu ganddo ac yn derbyn eu tynged tragwyddol. Bydd hon yn farn gyhoeddus a chyffredinol weladwy. Bydd buddugoliaeth yr Oen dros bechod, marwolaeth, a Satan yn cael ei amlygu a'i ddienyddio'n llawn. HUNANIAETH Y BARNWR Y Tad yw ysgogydd y farn i gwblhau ei gynllun ar gyfer yr oesoedd trwy ddod â phechod ac anghyfraith i ben, a dwyn i mewn gyfiawnder tragwyddol. Gweler hefyd Daniel 12:2, 3 Mae Duw’r Tad yn cael ei enwi fel barnwr pawb.— Hebreaid 12:23; 1 Pedr 4:5 Mae'r Mab wedi cael yr awdurdod i farnu oherwydd ei fod yn Fab y Dyn. Ioan 5:27 "Mae wedi pennu diwrnod pan fydd yn barnu'r byd yn gyfiawn trwy Ddyn y mae wedi ei dynghedu a'i benodi ar gyfer y dasg honno" Rhufeiniaid 3: 6 Fersiwn Amplified - Gweler hefyd Actau 10:42 “Oherwydd nid yw’r Tad yn barnu neb, ond y mae wedi rhoi pob barn i’r Mab,” Ioan 5:22 Y BARN TERFYNOL "Y sawl sy'n fy ngwrthod i ac nid yw'n derbyn fy ngeiriau, y mae ganddo'r un sy'n ei farnu: y gair a lefarais, hwnnw a'i barn ef yn y dydd olaf." Ioan 12:48 Os bydd dynion yn gwrthod derbyn barn Duw am bechod yng Nghalfaria yn y Meseia ac yn gwrthod barnu eu hunain yn ôl y Gair hwnnw sef yr unig safon anffaeledig, yna dim ond cosb am eu pechod sydd ar ôl, sef barn i ddistryw. Marwolaeth dragwyddol yw canlyniad pechod ar ddyn anadferadwy. Os na arbedodd yr ARGLWYDD ei ddigofaint ar ei Fab ei hun, yr hwn a wnaeth efe yn bechod drosom (er mwyn ein harbed), beth fydd cyflwr yr ewyllysgar, yr anghyfraith, a'r gwrthryfelgar? 1 Pedr 4:17-18; Ioan 3:36 Ar gyfer pob person sy'n gadael y bywyd hwn, bydd disgwyl at atgyfodiad yn ogystal â disgwyliad barn. “Penodwyd i ddynion farw unwaith, ond wedi hyn y farn.” Hebreaid 9:27 "Fe safwn ni i gyd o flaen gorseddfainc y Meseia, oherwydd y mae'n ysgrifenedig: "Cyn wired â'm bod yn fyw, medd yr ARGLWYDD, bydd pob glin yn plygu i mi, a phob tafod yn cyffesu i Dduw. Felly, yna fe rydd pob un ohonom ni cyfrif ohono'i hun i Dduw" Rhufeiniaid 14:10-12; Eseia 45:23 " Ac mi a welais Orseddfainc fawr wen, a'r hwn oedd yn eistedd arni, y ffodd y ddaear a'r nef o'i wyneb; ac ni chafwyd lle iddynt. " Ac mi a welais y meirw, bychan a mawr, yn sefyll gerbron Duw. ; a’r llyfrau a agorwyd: a llyfr arall a agorwyd, sef llyfr y bywyd: a’r meirw a farnwyd yn ôl eu gweithredoedd, wrth y pethau a ysgrifennwyd yn y llyfrau. ”Datguddiad 20:11,12 Mae'r "llyfrau" yn cael eu hagor. Dyma gofnodion pob peth y mae pob person wedi ei feddwl, ei ddweud a'i wneud ar y ddaear sydd heb ei dynnu allan a'i olchi'n lân gan Waed yr Oen. Mae " Llyfr y Bywyd " hefyd yn cael ei agor, gan ganiatau i ni ddeall y gwneir ym- chwiliad trwyddo am gofnod o enwau y rhai sydd yn sefyll o flaen yr orsedd y tro hwn. Y LLYFRAU AGORED Mae llys barn daearol yn mynd rhagddo ar dystiolaeth. Dywed yr ysgrythyrau wrthym y gosodir y llys nefol i'r gweithrediadau fyned allan, a dygir yr holl dystiolaeth allan. Bydd y llys nefol yn eistedd, a'r llyfrau'n cael eu hagor. Daniel 7:10 1. YR YSTYRIAETHAU "Bydd y gair yr wyf wedi ei lefaru yn ei farnu ar y diwrnod olaf" Ioan 12:48 Ef yw'r Gair tragwyddol a lefarodd wrth Moses ac a roddodd y Gyfraith inni. Byddwn yn atebol am fod wedi ufuddhau i'w Air datguddiedig. Hebreaid 2:1-4 2 LLYFR BYWYD Bydd y cofnodion yn Llyfr y Bywyd yn un o brif ffactorau penderfynu tynged tragwyddol. Luc 10:20; Phil. 4:3; Daniel 12:1 Ond yr ARGLWYDD a ddywedodd wrth Moses, pwy bynnag oedd ganddo pechu yn ei erbyn mewn eilunaddoliaeth a fyddai ei enw yn cael ei ddileu. Gweler Exodus 32:33 a Deuteronomium 9:14. Hefyd yr annuwiol - Salm 69:28 (Nadolig, Pasg) Pwysleisiwyd eto hefyd, y byddai pwy bynnag sy'n troi i ffwrdd ac yn dilyn duwiau'r byd, yn cael ei ddileu allan o Lyfr y Bywyd. Deuteronomium 29:14, 18-20 Roedd y rhai o Sardis a orchfygodd chwantau'r cnawd yn sicr na fydd eu henwau'n cael eu dileu. Datguddiad 3:5 LLYFR Coffadwriaeth " Yna y rhai oedd yn ofni'r ARGLWYDD a lefarasant yn aml wrth ei gilydd, a'r ARGLWYDD a'i gwrandawodd ac a'i gwrandawodd hwynt; felly Llyfr Coffadwriaeth a ysgrifennwyd ger ei fron ef i'r rhai sy'n ofni'r ARGLWYDD ac yn myfyrio ar ei enw." a'r addewid — " A hwy a fyddant Fy eiddo i, medd ARGLWYDD y Lluoedd Ar y dydd y gwnaf hwynt i mi yn drysorau i mi.” (Malachi 3:16) Sylwch Datguddiad 21:19, 20 - y gemau o Jerwsalem Newydd LLYFR GWEDDI/YMARFEROLAETH Cofnodir gweddïau'r cyfiawn gan weinidogaeth angylion. "Rho fy nagrau yn dy botel; onid ydynt yn dy lyfr? Pan waeddaf arnat, yna bydd fy ngelynion yn troi'n ôl. " Salm 56:8, 9 "Y mae fy wyneb wedi ei olchi oddi wrth wylofain .... ..... a phur yw fy ngweddi. Yn wir, hyd yn oed yn awr y mae fy nhyst [cofnod KJ] yn y nefoedd, a'm tystiolaeth yn uchel" Job 16:16-19 'LLYFR' O stiwardiaeth Rhoddir cyfrif o ffyddlondeb pob un mewn stiwardiaeth dros y pethau a ymddiriedwyd i'w gofal. Rhoddodd Yeshua ddameg o uchelwr yn mynd i ffwrdd ac ymddiried i’w weision barhau â’i fusnes, gyda’r cyfarwyddyd i “feddiannu nes i mi ddod” (Luc 19:12-27) Rhoddodd ddameg arall lle cafodd stiward ei alw i “Rhoi cyfrif o'ch stiwardiaeth" Luc 16:2-13 COFNODION GEIRIAU A CHYNGHORWYR Y GALON Fe farnir calon dyn trwy'r pethau a ddywedodd, "Oherwydd helaethrwydd y galon y mae'r genau yn llefaru" (Mathew 12:34, 36-37) Bydd angen cyfrif am bob gair di-fudd, diwerth. “Oherwydd nid oes dim cuddiedig na ddatguddir, na chudd nas adnabyddir” Luc 12: 2 Bydd yn dwyn i'r amlwg holl gyngor cudd, dirgel y galon, a phob cyfrinach. 1 Corinthiaid 4:5; Rhufeiniaid 2:16; Luc 8:17; Mathew 6:4-6, 17-18 COFNODION O’R HOLL WEITHRED Mae popeth i lawr i gwpanaid o ddŵr a roddwn i un o’i eiddo Ef, (Mathew 10:41-42) a gweithredoedd caredig yn cael eu gwneud i blentyn yn ei Enw (Mathew 18: 5). Ystyriwch, y mae hyd yn oed blew ein pen wedi eu rhifo, ac nid yw un aderyn y to yn syrthio i'r llawr, ond Efe a ŵyr. Salm 139:16 Mae gan ein Tad system gyfrifo ragorol. Y DDYFARNIAD YN OL GWAITH “Y Tad, sydd yn barnu yn ddiduedd yn ôl gwaith pob un, yn ymddwyn trwy gydol eich arhosiad yma mewn ofn; " 1 Pedr 1:17; 4:1-5, 17-18 " Ofnwch Dduw a chadw ei orchymynion Ef, canys hyn yw holl ddyledswydd dyn Canys Duw a ddwg bob gwaith i farn, yn cynnwys pob peth dirgel, pa un bynag ai da ai drwg." Pregethwr 12:14 “Oherwydd rhaid i ni i gyd ymddangos gerbron brawdle (gorsedd) y Meseia, er mwyn i bob un dderbyn y pethau a wnaed yn y corff, yn ôl yr hyn y mae wedi'i wneud, boed yn dda neu'n ddrwg.” 2 Corinthiaid 5:10 "bywyd tragwyddol i'r rhai sydd, trwy ddyfalbarhad amyneddgar wrth wneuthur daioni, yn ceisio gogoniant, anrhydedd ac anfarwoldeb; ond i'r rhai sy'n hunan-geisiol ac nad ydynt yn ufuddhau i'r gwirionedd, ond yn ufuddhau i anghyfiawnder - dicter a digofaint, gorthrymder ac ing, ar bob enaid." Y dyn sy'n gwneud drwg, yr Iddew yn gyntaf, a hefyd y Groegwr, oherwydd nid oes ffafriaeth gyda Duw." Rhufeiniaid 2:7-9, 11 (Sylwer. Mae Iddew a Groeg (cenhedloedd)) yn cwmpasu pob crediniwr - gweler adnodau 1-6 o'r un bennod) AM Y RHESWM HYNNY - dywedodd apostolion y Meseia, "Yr ydym yn ei bregethu, gan rybuddio pob dyn a dysgu pob dyn ym mhob doethineb, er mwyn inni gyflwyno pob dyn yn berffaith yn Yeshua y Meseia" Colosiaid 1:28 "i'ch cyflwyno'n sanctaidd, ac yn ddi-fai. ac uwchlaw gwaradwydd yn ei olwg Ef” Colosiaid 1:22 “Fel y byddoch ddiffuant a di-dramgwydd hyd ddydd y Meseia, wedi eich llenwi â ffrwyth cyfiawnder” Philipiaid 1:10-11 "Pwy a'ch cadarnha hyd y diwedd, fel y byddoch ddi-fai yn nydd ein Harglwydd, Iesu y Meseia." 1 Corinthiaid 1:8 Dywedodd Yeshua, "A'r gwas hwnnw a adnabu ewyllys ei feistr ac na wnaeth ei baratoi ei hun, ac ni wnaeth yn ôl ei ewyllys, a gaiff ei guro â llawer o streipiau. Ond y sawl ni wyddai, ac eto a gyflawnodd bethau haeddiannol, a gaiff ei guro ag ychydig. . Canys pawb y rhoddir llawer iddo, oddi wrtho ef y bydd llawer yn ofynol; ac iddo ef y mae llawer wedi ei roddi, hwy a ofynant fwy." Luc 12:47-48 Bydd y mesur o atebolrwydd yn ôl mesur gwybodaeth o ewyllys ein Tad, yn ogystal â mesur cosb ddisgyblaethol. Yn nodi bod Yeshua yn siarad yma am gosb gywirol i'r rhai sy'n derbyn 'ychydig o streipiau'. Fodd bynnag, dywed Yeshua am y rhai sy'n mynd i fyw'n anghyfiawn y bydd "yn cael ei dorri'n ddau ac yn penodi iddo ei ran gyda'r anghredinwyr" Luc 12: 45-4 Yn Mathew 24:51 dyfynnir Yeshua fel un sy’n ei gymhwyso at ragrithwyr, ac mae hynny i’w dorri’n ddau yn gosb briodol i un sydd wedi byw bywyd dwbl. "Bydd wylofain a wylofain a rhincian dannedd" - edifeirwch mawr yw ymateb canlyniadol yr un a gosbir fel hyn Yr hyn sy'n amlwg yw bod pawb nad ydynt yn byw bywyd, yn colli eu hetifeddiaeth yn nheyrnas Dduw ynghyd a'r rhagrithwyr, ac yn dwyn yr un farn a'r anghredinwyr. Gyda hyn, mae gweddill yr ysgrythur yn cytuno. "Ond putteindra, a phob aflendid trachwant, nac enwir ef yn eich plith, fel y mae'n weddus i'r saint; na budreddi, na siarad ffôl, na cellweirus, y rhai nid addas, ond yn hytrach rhoi diolch. Am hyn y gwyddoch, na fydded i unrhyw butteiniwr, na pherson aflan, nac un trachwantus, yr hwn sydd eilunaddolwr, etifeddiaeth yn nheyrnas Meseia a Duw: Na thwylled neb chwi â geiriau gweigion, canys o achos y pethau hyn y mae digofaint Duw yn dyfod ar y meibion. anufudd-dod. Felly, peidiwch â bod yn gyfrannog â hwy." Effesiaid 5:3-7 “Yn awr y mae gweithredoedd y cnawd yn amlwg, sef godineb, godineb (perthynas rywiol y tu allan i briodas), aflendid (amhuredd moesol), anlladrwydd (lustfulness, affairness, anawelyddiaeth), eilunaddoliaeth (addoli pethau neu bobl (Nadolig a Phasg) - hunaniaethau ac ideolegau), dewiniaeth (pob ymwneud ag arferion ocwltaidd, seicig neu ddewiniaeth), casineb, cynnen, cenfigen, pyliau o ddigofaint, uchelgeisiau hunanol, anghytundebau (rhaniadau), heresïau (athrawiaeth yn groes i egwyddorion sylfaenol), cenfigen (chwant) , llofruddiaethau, meddwdod, diddanwch, ac yn y blaen; am y rhai yr wyf yn dweud wrthych ymlaen llaw, yn union fel y dywedais wrthych yn y gorffennol, na fydd y rhai sy'n gwneud pethau o'r fath yn etifeddu teyrnas Dduw." Galatiaid 5:19-21 "Oni wyddoch na fydd yr anghyfiawn yn etifeddu teyrnas Dduw? Peidiwch â chael eich twyllo. (Lit. 'arwain ar gyfeiliorn') Nid godinebwyr, nac eilunaddolwyr, na godinebwyr, na gwrywgydwyr (camdrinwyr rhywiol), na sodomiaid, na lladron , na thrachwant, na meddwon, na dialyddion, na chribddeilwyr yn etifeddu teyrnas Dduw." 1 Corinthiaid 6:9-10 “Oherwydd y mae'n amhosibl i'r rhai a fu unwaith yn oleuedig, ac wedi blasu'r rhodd nefol (iachawdwriaeth), ac wedi dod yn gyfranogion o'r Roach HaKodesh (Ysbryd Glân) ac wedi blasu Gair da yr ARGLWYDD a galluoedd y byd a ddaw. , os syrthiant, i'w hadnewyddu drachefn i edifeirwch, gan iddynt groeshoelio eto iddynt eu hunain Fab yr Arglwydd (Messiah), a'i osod dan warth agored." Hebreaid 6:4-6 Mae'r rhybuddion yno i'n rhybuddio ac i'n gwarchod rhag cael ein gorchfygu gan dwyll y gelyn. "Ond gyfeillion annwyl, yr ydym yn hyderus am bethau gwell o'ch mewn, ie pethau sy'n ymwneud ag iachawdwriaeth, er ein bod yn siarad fel hyn." Hebreaid 6:9 Y mae barn ar bob pechod yn sicr, " Eithr bydded i ni, y rhai sydd o'r dydd, fod yn sobr, gan wisgo dwyfronneg ffydd a chariad, ac fel helm obaith iachawdwriaeth. Canys nid i ddigofaint yr apwyntiodd Duw ni, ond i gael iachawdwriaeth." trwy ein Harglwydd Iesu y Meseia.” 1 Thesaloniaid 5:8, 9 " Am hyny y rhoddwyd i ni addewidion mawrion a gwerthfawr dros ben, fel y byddoch trwy y rhai hyn gyfranogion o'r natur ddwyfol, wedi dianc o'r llygredd sydd yn y byd trwy chwant." 2 Pedr 1: 4 "Byddwch yn ddiwyd i'ch cael ynddo Ef mewn heddwch, yn ddi-nod ac yn ddi-fai." 2 Pedr 3:14

Paul told us to test all things to see if they were from God. do they include His law? Deflections are the Greatest sin The shortest verse in the English Bible is "Jesus wept" found in John 11:35. It has only 10 letters and two words. In Luke, Jesus weeps (eklausen, meaning to sob aloud) as he enters Jerusalem. He grieves because the people rejected his offer of peace, refused to turn to God, and would soon face destruction as a consequence. In short, the devil's deflection on Matthew 5:18–19 works by convincing people that taking Yeshua’s exact words seriously is somehow a violation of his grace. It redirects the mind from humble obedience to theological technicalities that excuse setting aside the commands. Matthew 17-19 17 Do not think that I have come to abolish the Law or the Prophets. I have not come to abolish them, but to fulfill them. 18 For I tell you truly, until heaven and earth pass away, not a single jot, not a stroke of a pen, will disappear from the Law until everything is accomplished. 19 So then, whoever breaks one of the least of these commandments and teaches others to do likewise will be called least in the kingdom of heaven; but whoever practices and teaches them will be called great in the kingdom of heaven.… Prof the law was fulfilled by Yeshua: He was the only person in the entire Bible that never sinned, He showed us how to love Yehovah the creator ,He showed how to love our fellow man , He show us how to keep the Sabbath Holy, He never ate anything unclean, and He always kept all of Yehovah appointed . "It is easy to claim the name of Christ, but true discipleship is shown through obedience. Many claim to follow Him while actively living against everything He commanded." John 3:36 ("whoever does not obey the Son shall not see life, but the wrath of God remains on him") I have not come to abolish them , 1 John 3:8, which states that "whoever makes a practice of sinning is of the devil". Ecclesiastes 12:13 –– "Fear God and keep His commandments, for this is man’s all. Proverbs 28:9: " He that turneth away his ear from hearing the law, even his prayer shall be abomination. 1 John 2:4, w hich says: "Whoever says 'I know him' but does not keep his commandments is a liar, and the truth is not in that person." John 14:15 "If you love me, you will keep my commandments" Matthew 19:17 , "If you want to enter life, keep the commandments". Revelation 12:17. The text states that the dragon (identified as the devil and Satan) was angry with the woman and went to make war with the rest of her offspring—defined as those who keep God's commandments Revelation 13:7 , which states that the beast empowered by the dragon was allowed "to make war with the saints, and to overcome will be called least in the kingdom of heaven; Luke 7: 28 I tell you, among those born of women there is no one greater than John; yet the one who is least in the kingdom of God is greater than he.” Matthew 11:11 Verily I say unto you, among them that are born of women, there hath not risen a greater than John the Baptist; notwithstanding, he that is least in the Kingdom of Heaven is greater than he. (Because no one on earth has been to heaven ) The Core Connection When people deflect Scripture, they usually do not burn the Bible; instead, they remove the commands they find uncomfortable by declaring them "least" or obsolete, or they add human loopholes to bypass God's true intent (as Yeshua rebuked in Mark 7:9–13). Matthew 5:18–19 makes clear that in God's eyes, even what humans consider "least" remains fully binding. Below are the primary biblical passages that explicitly prohibit adding to, taking away from, or modifying God's word and commandments: Here is the complete, unified breakdown bringing together every point—from altering words, names, and titles to adopting pagan holidays, eating unclean, rejecting God's appointments, and profaning the Sabbath—and the explicit judgments Scripture attaches to them. The Deflection: Weaponizing Grace The core deception pits Yeshua’s salvation against his instructions—tricking believers into viewing obedience as "legalism" rather than the natural fruit of love. 1. Redefining "Fulfill" (Matt. 5:17) The Trick: Treating "fulfill" as "terminate and throw away." The Reality: In first-century Hebrew idiom, to fulfill meant to correctly interpret and live out the Torah's full intent. Yeshua came to demonstrate how to keep it, not to dismiss it. 2. False Dichotomy: "Love vs. Rules" The Trick : Framing commands as rigid legalism and "love" as abstract freedom. The Reality: Yeshua defined love through action: "If you love me, keep my commands" (John 14:15). The commands define what love looks like in practice. 3. Perverting Grace The Trick : Rebranding grace as an excuse for apathy toward God's standards. The Reality: Grace is divine empowerment (Titus 2:11–12). It cleanses the past and transforms the heart so obedience becomes a joy. 4. Theological Loopholes The Trick: Using complex technicalities to bypass Matthew 5:18–19. The Reality: It creates a state where people cite treatises to excuse setting aside the very commands Yeshua warned never to relax. The Ultimate Irony: It turns distrust of Yeshua's direct words into a false badge of "spiritual maturity," making people feel enlightened precisely because they have explained away the Sermon on the Mount. The Deflection: Weaponizing Grace The core deception pits Yeshua’s salvation against his instructions—tricking believers into viewing obedience as "legalism" rather than the natural fruit of love. 1. Redefining "Fulfill" (Matt. 5:17) The Trick: Treating "fulfill" as "terminate and throw away." The Reality: In first-century Hebrew idiom, to fulfill meant to correctly interpret and live out the Torah's full intent. Yeshua came to demonstrate how to keep it, not to dismiss it. 2. False Dichotomy: "Love vs. Rules" The Trick: Framing commands as rigid legalism and "love" as abstract freedom. The Reality: Yeshua defined love through action: "If you love me, keep my commands" (John 14:15). The commands define what love looks like in practice. 3. Perverting Grace The Trick : Rebranding grace as an excuse for apathy toward God's standards. The Reality: Grace is divine empowerment (Titus 2:11–12). It cleanses the past and transforms the heart so obedience becomes a joy. 4. Theological Loopholes The Trick: Using complex technicalities to bypass Matthew 5:18–19. The Reality: It creates a state where people cite treatises to excuse setting aside the very commands Yeshua warned never to relax. The Ultimate Irony: It turns distrust of Yeshua's direct words into a false badge of "spiritual maturity," making people feel enlightened precisely because they have explained away the Sermon on the Mount. 1. Altering God's Word & Loss of Eternal Life Directly modifying, taking away from, or adding human commentary to the text forfeits access to eternal inheritance: Revelation 22:18–19 "If anyone adds anything to them, God will add to that person the plagues described in this scroll. And if anyone takes words away from this scroll... God will take away from that person any share in the tree of life and in the Holy City..." The Judgment: Direct assignment of written plagues and removal of one's name/share from the Tree of Life and the Heavenly City. 2. Deception, Changing Truth, and the Lake of Fire Creating false doctrines, fabricating traditions, or distorting scriptural facts places a person under the category of deception: Revelation 21:8 & Proverbs 30:6 "...and all liars—they will be consigned to the fiery lake of burning sulfur... Do not add to his words, or he will rebuke you and prove you a liar." The Judgment: Divine rebuke, public exposure as a deceiver, and final condemnation in the Lake of Fire alongside those who reject God's authority. 3. Profaning and Substituting the Sacred Names Erasing, changing, or replacing the covenant name Yehovah (יְהוָה) or the redemptive name Yeshua (יֵשׁוُעַ) with human alternatives violates the core command regarding His identity: Exodus 20:7 & Jeremiah 23:26–27 "You shall not take the name of the Lord [Yehovah] your God in vain, for the Lord will not hold him guiltless... who try to make My people forget My name..." The Judgment: Being held guilty before the heavenly court and suffering spiritual blindness for lowering His divine identity to human tradition. 4. Adopting Pagan Holidays & Mixing Worship Customs Importing pagan customs, celebrations, and cultural holidays into the worship of the Creator is explicitly condemned as adding to His word: Deuteronomy 12:30–32 "Be careful not to be ensnared... saying, 'How do these nations serve their gods? We will do likewise.' You must not worship the Lord your God in their way... do not add to it or take away from it." The Judgment: Falling into spiritual entrapment and practicing what God classifies as a detestable abomination. 5. Eating Unclean Things & Rejecting Purity Instructions Dismissing God's dietary laws in favor of personal appetite or cultural preference is identified as active rebellion against His sanctification: Isaiah 66:15–17 "For behold, the Lord will come with fire... Those who sanctify themselves... eating swine’s flesh and the abomination and the mouse, shall be consumed together, says the Lord." The Judgment: Facing direct destruction alongside the lawless at the return of the Lord. 6. Rejecting God's Appointed Times (Moedim) Substituting man-made religious calendars and holidays for the eternal appointed feasts listed in Leviticus 23 leads to divine abandonment: Leviticus 23:2, 14 & Hosea 2:11 "The appointed times of the Lord... shall be a statute forever... I will also cause all her mirth to cease, her feast days, her New Moons, her Sabbaths, and all her appointed feasts." The Judgment: Withdrawal of true spiritual insight, leaving individuals in empty, powerless religious ritual. 7. Profaning the Seventh-Day Sabbath Setting aside, altering, or declaring God's holy Sabbath done away with is highlighted as a primary trigger for divine wrath: Ezekiel 22:26, 31 "Her priests have violated My law... they have hidden their eyes from My Sabbaths, so that I am profaned among them... Therefore I have poured out My indignation on them; I have consumed them with the fire of My wrath." The Judgment: Complete loss of God's presence, exposure to spiritual deception, and direct divine indignation. Here is the complete, unified breakdown bringing together every point—from altering words, names, and titles to adopting pagan holidays, eating unclean, rejecting God's appointments, and profaning the Sabbath—and the explicit judgments Scripture attaches to them. 1. Altering God's Word & Loss of Eternal Life Directly modifying, taking away from, or adding human commentary to the text forfeits access to eternal inheritance: Revelation 22:18–19 "If anyone adds anything to them, God will add to that person the plagues described in this scroll. And if anyone takes words away from this scroll... God will take away from that person any share in the tree of life and in the Holy City..." The Judgment: Direct assignment of written plagues and removal of one's name/share from the Tree of Life and the Heavenly City. 2. Deception, Changing Truth, and the Lake of Fire Creating false doctrines, fabricating traditions, or distorting scriptural facts places a person under the category of deception: Revelation 21:8 & Proverbs 30:6 "...and all liars—they will be consigned to the fiery lake of burning sulfur... Do not add to his words, or he will rebuke you and prove you a liar." The Judgment: Divine rebuke, public exposure as a deceiver, and final condemnation in the Lake of Fire alongside those who reject God's authority. 3. Profaning and Substituting the Sacred Names Erasing, changing, or replacing the covenant name Yehovah (יְהוָה) or the redemptive name Yeshua (יֵשׁוُעַ) with human alternatives violates the core command regarding His identity: Exodus 20:7 & Jeremiah 23:26–27 "You shall not take the name of the Lord [Yehovah] your God in vain, for the Lord will not hold him guiltless... who try to make My people forget My name..." The Judgment: Being held guilty before the heavenly court and suffering spiritual blindness for lowering His divine identity to human tradition. 4. Adopting Pagan Holidays & Mixing Worship Customs Importing pagan customs, celebrations, and cultural holidays into the worship of the Creator is explicitly condemned as adding to His word: Deuteronomy 12:30–32 "Be careful not to be ensnared... saying, 'How do these nations serve their gods? We will do likewise.' You must not worship the Lord your God in their way... do not add to it or take away from it." The Judgment: Falling into spiritual entrapment and practicing what God classifies as a detestable abomination. 5. Eating Unclean Things & Rejecting Purity Instructions Dismissing God's dietary laws in favor of personal appetite or cultural preference is identified as active rebellion against His sanctification: Isaiah 66:15–17 "For behold, the Lord will come with fire... Those who sanctify themselves... eating swine’s flesh and the abomination and the mouse, shall be consumed together, says the Lord." The Judgment: Facing direct destruction alongside the lawless at the return of the Lord. 6. Rejecting God's Appointed Times (Moedim) Substituting man-made religious calendars and holidays for the eternal appointed feasts listed in Leviticus 23 leads to divine abandonment: Leviticus 23:2, 14 & Hosea 2:11 "The appointed times of the Lord... shall be a statute forever... I will also cause all her mirth to cease, her feast days, her New Moons, her Sabbaths, and all her appointed feasts." The Judgment: Withdrawal of true spiritual insight, leaving individuals in empty, powerless religious ritual. 7. Profaning the Seventh-Day Sabbath Setting aside, altering, or declaring God's holy Sabbath done away with is highlighted as a primary trigger for divine wrath: Ezekiel 22:26, 31 "Her priests have violated My law... they have hidden their eyes from My Sabbaths, so that I am profaned among them... Therefore I have poured out My indignation on them; I have consumed them with the fire of My wrath." The Judgment: Complete loss of God's presence, exposure to spiritual deception, and direct divine indignation. 1. Deuteronomy 4:2 (NKJV) "You shall not add to the word which I command you, nor take from it, that you may keep the commandments of the Lord your God which I command you." 2. Deuteronomy 12:32 (NKJV) "Whatever I command you, be careful to observe it; you shall not add to it nor take away from it." 3. Proverbs 30:5–6 (NKJV) 5 "Every word of God is pure; He is a shield to those who put their trust in Him." 6 "Do not add to His words, lest He rebuke you, and you be found a liar." 4. Matthew 5:18–19 (NKJV, modified) 18 "For assuredly, I say to you, till heaven and earth pass away, one jot or one tittle will by no means pass from the law till all is fulfilled." 19 "Whoever therefore breaks one of the least of these commandments, and teaches men so, shall be called least in the kingdom of heaven; but whoever does and teaches them, he shall be called great in the kingdom of heaven." 5. Revelation 22:18–19 (NKJV) 18 "For I testify to everyone who hears the words of the prophecy of this book: If anyone adds to these things, God will add to him the plagues that are written in this book;" 19 "and if anyone takes away from the words of the book of this prophecy, God shall take away his part from the Book of Life, from the holy city, and from the things which are written in this book." Actions & Consequences Deuteronomy 4:2 & 12:32 Adding to or taking away from divine decrees Inability to truly keep the Lord’s commandments Proverbs 30:6 Adding human thoughts or rules to God's words Divine rebuke and being found a liar Matthew 5:19 Loosening or removing the "least" command Called least in the kingdom of heaven Revelation 22:18–19 Adding to or removing text from prophetic revelation Receiving the plagues written in the book; removal from the Book of Life Jeremiah 26:2: The Command to Declare the Whole Word Without Diminishing It In Jeremiah 26:2, God explicitly commands the prophet Jeremiah to speak His message in its entirety, warning him against holding back or softening a single word to accommodate human sensitivities. Jeremiah 26:2 (NKJV) "Thus says the LORD: 'Stand in the court of the LORD’s house, and speak to all the cities of Judah, who come to worship in the LORD’s house, all the words that I command you to speak to them. Do not diminish a word.'" Key Insights from the Text "Do Not Diminish a Word": The Hebrew word used for "diminish" is gara, which means to subtract, withhold, trim down, or take away. God specifically instructs that not a single word can be removed or softened to make the message more comfortable or acceptable to the hearers. The Setting (The Temple Court): Jeremiah was sent to the very place where religious people gathered to worship. The warning was given directly to the religious leaders and worshippers who were inclined to selectively accept God's comfort while deflecting His warnings. The Purpose of Uncompromising Truth (Jeremiah 26:3): God explains why every word must be delivered without subtraction: "Perhaps everyone will listen and turn from his evil way, that I may relent concerning the calamity which I purpose to bring on them because of the evil of their doings." Trimming or diminishing God's warning deprives people of the chance to fully understand their standing and genuinely repent. Parallel Warnings Against Withholding God's Word PassageThe Command / PrincipleThe Severity Jeremiah 26:2"Do not diminish a word."Withholding truth prevents genuine repentance. Ezekiel 3:17–18The watchman must warn the wicked with God's exact words.If the watchman fails to warn them, their blood is required at his hand. Acts 20:26–27 Paul declares: "I am innocent of the blood of all men. For I have not shunned to declare to you the whole counsel of God."True faithfulness requires delivering the entire truth without omitting difficult doctrines. Scriptural Definitions of Misusing or Deflecting God's Word The Bible addresses several ways people reject, distort, or deflect Scripture rather than submitting to it: Wresting / Distortion (Strebloo): Taking Scripture out of its intended context to force a desired outcome or opinion. Substituting Human Tradition: Setting aside explicit commandments in favor of human traditions or personal rationalizations. Partial Obedience: Accepting passages that align with personal desires while ignoring or explaining away inconvenient commandments. Pharisaical Deflection: Using theological debates or legalistic technicalities to evade the underlying moral principles of God's law. Key Scriptures & Warnings Scripture Reference Concept / Action Theological Consequence / Punishment 2 Peter 3:16 Distortion ("untaught and unstable people twist [Scripture] to their own destruction")Spiritual ruin and destruction. Mark 7:8–13 Setting aside God's word for human tradition ("making the word of God of no effect")Hypocrisy; spiritual blindness and rejection by God. Revelation 22:18–19 Adding to or taking away from prophetic words Loss of share in the tree of life; receiving the plagues described. Galatians 1:8–9 Preaching a modified or perverted gospelCondemnation (Anathema / eternal separation). Matthew 7:21–23 Hearing or using Scripture without practicing obedience Rejection by Christ at final judgment ("I never knew you; depart from me"). Matthew 5:18–19 addresses the authority, permanence, and obligation of God's law, specifically warning against setting aside or misrepresenting even the smallest part of Scripture. Matthew 5:18–19 ( NKJV) 18 "For assuredly, I say to you, till heaven and earth pass away, one jot or one tittle will by no means pass from the law till all is fulfilled. 19 "Whoever therefore breaks one of the least of these commandments, and teaches men so, shall be called least in the kingdom of heaven; but whoever does and teaches them, he shall be called great in the kingdom of heaven." Breakdown & Key Definitions Permanence of Scripture ("Jot" and "Tittle"): Jot (Yod ): The smallest letter in the Hebrew alphabet. Tittle: The minute stroke or pen-mark that distinguishes similar Hebrew letters. Meaning: Jesus emphasizes that every minute detail of God's word is intentional, authoritative, and enduring. None of it can be discarded or treated as obsolete. The Act of Deflecting or Relaxing the Law: Verse 19 explicitly addresses those who "break" (Greek: luo, meaning to loosen, dissolve, set aside, or declare non-binding) the commandments and "teach men so" (leading others to minimize or deflect those instructions). The Consequences & Judgment Action / Stance Toward ScriptureDirect Consequence (Verse 19) Loosening, ignoring, or teaching others to minimize even the smallest commandment"Shall be called least in the kingdom of heaven" Practicing and teaching the fullness of God's commandments"Shall be called great in the kingdom of heaven" The Biblical Prohibition Against Adding or Removing Scripture repeatedly warns that altering God's word —whether by addition, subtraction, or reclassifying what is "least" or "greatest"—is a severe offense against divine authority. Key Scriptures on Adding and Subtracting Deuteronomy 4:2 & 12:32: "You shall not add to the word which I command you, nor take from it, that you may keep the commandments of the Lord your God..." Proverbs 30:5–6: "Every word of God is pure... Do not add to His words, lest He rebuke you, and you be found a liar." Revelation 22:18–19: "If anyone adds to these things, God will add to him the plagues that are written in this book; and if anyone takes away from the words of the book of this prophecy, God shall take away his part from the Book of Life..." How "Adding and Removing" Relates to "Least and Greatest" In Matthew 5:18–19, Yeshua bridges these concepts by declaring that not even a single "jot or tittle" (the smallest strokes of text) can be removed. Passage Action Status / Consequence Matthew 5:19 Loosening / Removing the "Least": Breaking or setting aside small commandments and teaching others to treat them as irrelevant."Called least in the kingdom of heaven" Matthew 5:19 Upholding All: Keeping and teaching both major principles and minor commands faithful to God's intent."Called great in the kingdom of heaven" Proverbs 30:6 Adding Human Doctrines: Elevating human traditions or extra-biblical rules to the level of Scripture.Rebuked by God; found to be a liar Revelation 22:19Removing / Stripping Scripture: Erasing, deleting, or outright rejecting parts of God's revealed word.Loss of share in the tree of life and holy city The Core Connection When people deflect Scripture, they usually do not burn the Bible; instead, they remove the commands they find uncomfortable by declaring them "least" or obsolete, or they add human loopholes to bypass God's true intent (as Yeshua rebuked in Mark 7:9–13). Matthew 5:18–19 makes clear that in God's eyes, even what humans consider "least" remains fully binding. Jesus on Human Tradition vs. God's Commandments In Matthew 15:1–9 and Mark 7:1–13,Yeshua directly confronts religious leaders for using human tradition to bypass, void, or deflect explicit Scripture. The Primary Passages Matthew 15:3, 6, 8–9 (NKJV) 3 "He answered and said to them, 'Why do you also transgress the commandment of God because of your tradition?'... 6 'Then he need not honor his father or mother.' Thus you have made the commandment of God of no effect by your tradition... 8 'These people draw near to Me with their mouth, and honor Me with their lips, but their heart is far from Me. 9 And in vain they worship Me, teaching as doctrines the commandments of men.'" How Deflection Works: The "Corban" Example (Mark 7:9–13) Yeshua singles out a specific practice of Deflecting to show how people legally manipulate language to void God's law: Summary of Consequences Method of Distortion Spiritual Outcome Scriptural Reference Substituting tradition for Scripture Worship becomes in vain (useless before God)Matthew 15:9 Using religious loopholes to avoid duty Transgressing God's direct commandments Matthew 15:3 Elevating human rules over divine intent Laying aside and nullifying God's wordMark 7:8, 13 The Authority and Integrity of Matthew 5:18 Matthew 5:18 stands as one of the strongest statements in Scripture regarding the absolute preservation, authority, and unchangeable nature of God's word. Matthew 5:18 (NKJV) "For assuredly, I say to you, till heaven and earth pass away, one jot or one tittle will by no means pass from the law till all is fulfilled." Core Warnings Embedded in Matthew 5:18 Warning Against Erasing "Minor" Details: By pointing to the yod (smallest letter) and tittle (smallest stroke of a pen), Yeshua warns that no detail of God’s word is irrelevant, dispensable, or open to human erasure. Warning Against Human Expiration Dates: The phrase "till heaven and earth pass away" establishes that human cultures, opinions, or changing times do not have the authority to declare God's law expired or invalid. Warning Against Partial Fulfillment: The law remains fully authoritative until "all is fulfilled." Attempting to dismiss portions of Scripture before God’s complete redemption plan is realized is a direct violation of Christ’s standard. Cross-References: The Immutable Nature of Scripture Scripture Reference Parallel Concept Consequence / Warning Isaiah 40:8 "The grass withereth, the flower fadeth: but the word of our God shall stand for ever. "Human systems perish; God's word remains permanently standing. Matthew 24:35 / Luke 21:33"Heaven and earth will pass away, but My words will by no means pass away ."Absolute guarantee that divine instruction outlasts the physical universe. Psalm 119:89 "Forever, O Lord, Your word is settled in heaven."Scripture is fixed by divine decree, beyond human alteration or deflection. Luke 16:17 "And it is easier for heaven and earth to pass away than for one tittle of the law to fail."The total reliability of Scripture; not even the smallest mark can fail to perform its purpose. The Warning Applied: Deflection vs. Submission When Matthew 5:18 is paired with verse 19, the warning becomes personal: anyone who attempts to "relax," "loosen," or deflect even the smallest part of God's word—or who teaches others that minor commands do not matter—places themselves in direct opposition to Christ’s declaration of the law's permanence. In Matthew 5:17–18, Jesus clarifies His relationship to the Old Testament, ensuring His followers understand He came neither to abolish Scripture nor to permit people to ignore its commands. Matthew 5:17–18 (NKJV) 17 "Do not think that I came to destroy the Law or the Prophets. I did not come to destroy but to fulfill. 18 For assuredly, I say to you, till heaven and earth pass away, one jot or one tittle will by no means pass from the law till all is fulfilled." Four Ways Christ Fulfills the Law and the Prophets 1. Perfect Obedience (Moral & Righteous Fulfillment): Yeshua lived a sinless life, keeping every detail of the Law—down to every "jot and tittle"—without failure (1 Peter 2:22, Hebrews 4:15). Where human tradition bypassed God’s intent, Yeshua upheld its absolute moral purity. 2. Prophetic Completion (Messianic Fulfillment): Yeshua fulfilled hundreds of Old Testament prophecies, types, and shadows regarding the Messiah—from His birth and ministry to His sacrificial death and resurrection (Luke 24:44). 3. The Ultimate Sacrifice (Sacrificial & Ceremonial Fulfillment): The ceremonial laws, animal sacrifices, and priesthood were shadows pointing forward to Christ. By offering Himself as the perfect, once-for-all sacrifice (Hebrews 10:1–10), He brought the penal demands of the ritual law to their intended completion. 4. Revealing Full Intent (Deeper Spiritual Meaning): In the rest of Matthew 5 (the "Sermon on the Mount"), Yeshua demonstrates what fulfilling the law looks like in practice. He goes beyond outward compliance to address the heart: showing that murder begins with hatred, adultery begins with lust, and partiality violates love (Matthew 5:21–48). Summary Matrix: Fulfill vs. Abolish False Assumption ("Destroy / Abolish")Biblical Realit y ("Fulfill")Scriptural Context Erasing the Old Testament commands Bringing them to their complete, intended goal Matthew 5:17 Declaring Scripture obsolete or unimportant Establishing its eternal authority and moral depth Romans 3:31 Setting aside the strict demands of God Satisfying those demands fully through Christ In Romans 10:4, Paul addresses the ultimate goal and resolution of God's law, resolving how Christ relates to the righteous demands of Scripture. Romans 10:4 (NKJV) "For Christ is the end of the law for righteousness to everyone who believes." Understanding "End" (Telos) The Greek word used here for "end" is telos. It does not mean "destruction," "abolition," or "termination," but rather: Goal or Target: The destination toward which the Law was always pointing (like the "end" of a journey). Fulfillment / Completion: The realization of the Law’s ultimate design and purpose. Consummation: The bringing of something to its intended final state. Three Key Theological Dimensions 1. Christ as the Target (The Goal of the Law): The Law was never designed to be an end in itself; it was a tutor or guardian intended to lead people to Christ by revealing God's absolute holiness and human inability to achieve perfection (Galatians 3:24). Christ is the target the Law aimed at all along. 2. Christ as Righteousness (Ending Self-Righteousness): Human beings often attempt to deflect or twist Scripture to construct their own system of merit. Romans 10:3–4 directly contrasts two ways of seeking righteousness: Human Effort / Self-Righteousness Divine Righteousness in Christ Attempting to keep the Law to earn salvation Receiving the righteousness of God as a gift through faith Lowering or distorting commands to fit human limits Relying on Christ’s total, perfect keeping of every "jot and tittle" Seeking righteousness by personal performance Receiving righteousness by believing in Christ (Romans 3:21–22) 3. Termination of the Law as a Means of Justification: While the moral truth of God's word remains eternal (Matthew 5:18), Christ ended the Law's role as a system for securing acceptance before God. Believers are no longer under the condemnation or curse of the Law (Romans 8:1, Galatians 3:13), because Christ satisfied its requirements on their behalf. The Law as "Guardrails" Against Sin The metaphor of the Law as a set of guardrails aligns closely with how Scripture describes God's commandments: they establish clear boundaries to expose danger, keep individuals from veering into sin, and protect them from destruction. The role of keeping Christ’s commandments True believers do keep His commandments. Yeshua said, “If you love me, you will keep my commandments” (John 14:15). 1 John repeatedly links knowing God, abiding in Him, and obedience as evidence of genuine faith rather than its ground. The Spirit enables the righteous requirement of the law to be fulfilled in those who walk according to the Spirit (Romans 8:4). Obedience is the fruit and necessary evidence of new life, not the condition that activates or preserves freedom from the law’s curse and condemnation. Key Scriptures: The Protective Function of the Law Psalm 119:11: "Your word I have hidden in my heart, that I might not sin against You." Guardrail Function: Internalizing Scripture acts as a direct barrier against temptation. Psalm 119:105: "Your word is a lamp to my feet and a light to my path." Guardrail Function: Defines the safe path, preventing a person from blindly straying off a cliff into sin. Galatians 3:23 : "But before faith came, we were kept under guard by the law, kept for the faith which should afterward be revealed." Guardrail Function: Paul explicitly uses military/custodial language (phroureo - to guard or hem in) to show how the Law contained and restrained human sinful nature until Christ arrived. 1 Timothy 1:8–10: " Knowing this: that the law is not made for a righteous person, but for the lawless and insubordinate, for the ungodly and for sinners..." Guardrail Function: Laws and boundaries exist precisely to restrain unruly behavior and prevent lawlessness from going unchecked. How the Guardrail Metaphor Completes the Biblical Picture Function of the Law Practical / Theological Meaning Scriptural Reference Exposing Sin (Mirror)Shows what sin is by defining absolute right and wrong Romans 3:20, 7:7 Leading to Christ (Tutor)Proves human inability to stay within boundaries, driving us to grace Galatians 3:24 Connecting Guardrails to Deflection When people deflect, remove, or relax parts of Scripture (as warned against in Matthew 5:18–19), they effectively tear down the guardrails God put in place for their protection. Removing the "least" commandment creates a gap in the fence, making it significantly easier to slide into major sin. Psalm 19 describes the warnings and rewards of God's law? Psalm 19: The Protective Value, Warnings, and Rewards of God's Law In Psalm 19:7–14, David transitions from God's revelation in creation (verses 1–6) to God's written word, providing a complete defense of Scripture's perfection and protective boundary. The Perfect Character of the Law (Verses 7–9) David uses six distinct titles and descriptions for God's word, showing how it acts as a total guide for human life: Term Used Description Practical Effect on the Soul The Law of the LORD Perfect Restores/converts the soul The Testimony of the LORD Sure Makes wise the simple The Statutes of the LORD Right Rejoices the heart The Commandment of the LORD Pure Enlightens the eyes The Fear of the LORD Clean, enduring forever Provides an unshakable foundation The Judgments of the LORD True and righteous altogether Imparts divine truth The Law as Warning and Guardrail (Verses 11–13) In verses 11–13, David explicitly describes how Scripture functions as a protective guardrail against different types of sin: 11 "Moreover by them Your servant is warned, and in keeping them there is great reward." 12 "Who can understand his errors? Cleanse me from secret faults." 13 "Keep back Your servant also from presumptuous sins; let them not have dominion over me..." Warning Against "Secret Faults" (Unintentional Sin): Scripture shines light on blind spots—sins committed in ignorance or rationalized away through self-deception. Guardrails Against "Presumptuous Sins" (Willful Sin): Presumptuous sins are intentional, high-handed rebellions (such as deflecting or deliberately ignoring a known command). David prays that the boundary of God's law holds him back so those deliberate sins do not form a habit or gain "dominion" over his life. The Ultimate Goal: Divine Acceptance (Verse 14) David concludes by bringing every thought, word, and reaction under the standard of God's word, recognizing that keeping the guardrails intact leads to true righteousness: 14 "Let the words of my mouth and the meditation of my heart be acceptable in Your sight, O LORD, my strength and my Redeemer."

Christians don't teach: You die once then comes judgment. Hebrew 9:27You must not eat their meat or touch their carcasses; they are unclean for you…9 Of all the creatures that live in the water, whether in the sea or in the streams, you may eat anything with fins and scales, no pork product . Why hasn’t your Pastor shared these Verses? Pam nad yw eich Gweinidog wedi rhannu'r Adnodau hyn? Nid yw Cristnogion yn dysgu: Rydych chi'n marw unwaith ac yna daw barn. Hebraeg 9:27 Rhaid i chi beidio â bwyta eu cig na chyffwrdd â'u cyrff; y maent yn aflan i chwi…9 O'r holl greaduriaid sy'n byw yn y dŵr, boed yn y môr neu yn y nentydd, cewch fwyta dim ag esgyll a chen, heb unrhyw gynnyrch porc o unrhyw fath. Lefiticus 11:9 Mae Duw yn galw cyfunrywiol a ffiaidd hefyd. (aflan a ffiaidd) Rhaid i chi ddioddef hyd y diwedd i gael eich achub. Mathew 24:13 “Ni ddeuthum i ddod â heddwch, ond cleddyf.” Mathew 10:34 “Cefais fy anfon at ddefaid colledig tŷ Israel yn unig. “Mathew 15:24 Ein bod i fyw fel y gwnaeth ef. 1 Ioan 2:6 Cadwodd gyfraith bwyd Lefiticus, y Saboth, dyddiau gŵyl gofynnol Duw a'r holl orchmynion. Nad oedd y doethion ar ei enedigaeth. Mathew 2:10 Mae'r Meseia a ddysgodd yr Efengyl yn ymwneud â Theyrnas Dduw. Marc 1; 14-15. Nid oes unman yn yr ysgrythur y mae Yeshua yn dweud bod yr efengyl amdano Ef yn dod i farw dros ein pechodau. Nid oes un adnod yn newid y Sabboth i'r Sul. Y cyfamod newydd hwnnw sydd ar gyfer tŷ Jwda a thŷ Israel. Jeremeia 31:31 Nid bwyta cig aflan yw gweledigaeth Peter. Mae'n egluro ei weledigaeth. Actau 10:15 Fod melltith deddf pechod a marwolaeth wedi ei hoelio ar y groes. Galatiaid 3:13 Ond os arweinir chwi gan yr Ysbryd, nid ydych dan y ddeddf. Galatiaid 5:18 Mae Duw yn casáu gweddïau person sy'n anwybyddu'r gyfraith. Diarhebion 28:9 Ioan 3:36 maen nhw'n stopio yn Ioan 3:16 Rhaid inni gael ein himpio i mewn i Israel. Rhufeiniaid 11:11-31 “Peidiwch â dysgu ffyrdd y cenhedloedd. Jeremeia 10:2 Ofer a ffôl yw eu ffyrdd; torrasant goeden, a cherfi crefftwr eilun; hoelion fel na fydd yn disgyn dros Jeremeia 10:3 Nid yw Cristnogion yn dysgu, bob blwyddyn, byddai offeiriad Ishtar yn trwytho morynion ifanc ar allor. Ganwyd y plant ar y Nadolig a'r flwyddyn nesaf fe'u haberthwyd ar Sul y Pasg yng ngwasanaeth codiad haul. Byddai'r offeiriad yn cymryd wyau Ishtar ac yn eu lliwio yng ngwaed y plant oedd yn cael eu haberthu. Sylwyd ar hyn tua 2000 o flynyddoedd cyn geni Crist. eich Duw; Fi yw'r ARGLWYDD Lefiticus 18:21 21 . Blant annwyl, peidiwch â gadael i neb eich twyllo am hyn: Pan fydd pobl yn gwneud yr hyn sy'n iawn, mae'n dangos eu bod yn gyfiawn, fel y mae Crist yn gyfiawn. 8 Ond pan fydd pobl yn dal ati i bechu, mae'n dangos eu bod nhw'n perthyn i'r diafol, sydd wedi bod yn pechu ers y dechrau. Ond daeth Mab Duw i ddinistrio gweithredoedd diafol. 9 Nid yw'r rhai sydd wedi eu geni i deulu Duw yn arfer pechu, oherwydd y mae bywyd Duw ynddynt. Felly, ni allant ddal ati i bechu, oherwydd eu bod yn blant i Dduw. 10 Felly nawr gallwn ddweud pwy yw plant Duw a phwy yw plant y diafol. Nid yw unrhyw un nad yw'n byw yn gyfiawn ac nad yw'n caru credinwyr eraill yn perthyn i Dduw. 1 Ioan 3: Ond drosoch chwithau, y mae Crist wedi tywallt ei Ysbryd. arnat ti. Cyhyd ag y bydd ei Ysbryd yn aros ynoch, nid oes arnoch angen neb i'ch dysgu. Iddo Ef, mae Ysbryd yn eich dysgu am bopeth, ac mae'r hyn y mae'n ei ddysgu yn wir, nid yn anwir. Ufuddhewch, felly, i ddysgeidiaeth yr Ysbryd, ac arhoswch mewn undeb â Christ. Ioan 2:27 Profwch eich hunain i ddarganfod a ydych yn wir gredinwyr: rhowch eich hun dan archwiliad. Neu oni wyddoch fod Yeshua Meseia ynoch, oni bai eich bod yn ddidwyll?

For as Jonah was three days and three nights in the belly of a huge fish, so the Son of Man will be three days and three nights in the heart of the earth. The Great Easter Fraud The Sign of Jonah …39Jesus replied, “A wicked and adulterous generation demands a sign, but none will be given it except the sign of the prophet Jonah. 40 For as Jonah was three days and three nights in the belly of the great fish, so the Son of Man will be three days and three nights in the heart of the earth. John 11:9-10, “Are there not twelve hours in the day? If someone should walk in the day, he does not stumble, because he sees the light of this world. But, if someone should walk in the night, he stumbles, because the light is not in him. Shorts Video Title Play Video Video Title Play Video Video Title Play Video Video Title Play Video Video Channel Name Watch Now Share Whole Channel This Video Facebook Twitter Pinterest Tumblr Copy Link Link Copied Share Channel Info Close

Every year, the priests of Ishtar would impregnate young virgins on an altar. The children were born on Christmas (!!!), and the next year they were sacrificed in the Easter's Sunday at the sunrise service. he priests would take Ishtar's eggs and dye them in the blood of the sacrificed children. Cwningen Pasg a fideo'r atgyfodiad Is Easter Pagan The Satanic Ritual of Sacrificing Children Every year, the priests of Ishtar would impregnate young virgins on an altar dedicated to herself and her husband*. The children were born on Christmas December 25, and the next year they were sacrificed on Easter Sunday at the sunrise service. The priests would take Ishtar's eggs and dye them in the blood of the sacrificed children. The Truth About Easter Good Friday Easter Sunday Great Easter Fraud Easter 3 days and 3 days nights 72 hours Fideo 3 Diwrnod a 3 Noson Pasg Paganaidd Mae'r erthygl ganlynol yn seiliedig ar lyfr JR Terrier "History of Easter - Hidden, Secret Tarddiad a Chrefydd Dirgel" Ychwanegiadau gan Alexander Light, HumansAreFree.com; mae'r Pasg yn ddathliad blynyddol a welir ledled y byd Cristnogol. Nid oes unrhyw adnodau yn y Beibl sy'n awdurdodi neu'n cymeradwyo cadw dathliad y Pasg. dim byd am yr arferiad o arsylwi'r Grawys, marw wyau Pasg, cael helfeydd wyau Pasg, basgedi o candy, bonedau - ac yn y blaen Mae'r Pasg yn hysbys ers tro fel gŵyl baganaidd.Roedd sylfaenwyr America yn gwybod hyn. Y Ddefod Satanaidd o Aberthu Plant Bob blwyddyn, byddai offeiriaid Ishtar yn trwytho morynion ifanc ar allor wedi'i chysegru iddi hi ei hun a'i gŵr*. Ganwyd y plant ar y Nadolig (!!!), a'r flwyddyn nesaf aberthwyd hwy yn Sul y Pasg yng ngwasanaeth gwawriad haul. Byddai'r offeiriaid yn cymryd wyau Ishtar ac yn eu lliwio yng ngwaed y plant aberth. Mwy o Anghysonderau Fodd bynnag, dim ond am ddwy noson ac un diwrnod y mae ein dathliad traddodiadol o Ddydd Gwener y Groglith i Ddydd Sul yn cyfrif am fod Yeshua yng nghanol y ddaear. Ai ffeithiau marwolaeth Yeshua oedd? claddedigaeth, ac adgyfodiad wedi eu gwyrdroi yn bwrpasol? Dysgwch pwy sydd ddim yn dweud y gwir -- a pham! Barns Group survey. "Believers don't care what the truth Is, or care what Yehovah desires from us. We are afraid of looking into, it because it will draw a line in the sand, we know we don't want to make those decisions because at the end of the day, we want what we want, we are comfortable with our lives we are comfortable out traditions that are man-made. But you have a thought that pops into your head that's not what it means to me. The issue is it doesn't matter to you it matters to Yehovah He is the one being worshiped." The problem facing the church is not that people lack a complete set of beliefs the problem is that have a full state of beliefs in mind, which they think are consistent with biblical teachings, and they are neither open to being proven wrong nor learning new insights . The bottom line is among both clergy and laity was indifference toward their acknowledged lack of evaluation" Barrna Heading 6 The Day "Christianity" Overtook Christianity (Constantine vs. Passover) To help others understand this perspective, it is often most effective to move away from modern traditions and point directly to the Biblical standard for worship. When people argue that "Easter is for Jesus," the response from this viewpoint is typically that the motive doesn't sanctify the method. Here are the four primary pillars used to explain why this holiday is seen as problematic from a strictly Biblical standpoint: 1. The Command Against "Syncretism" The most direct Biblical argument is that God explicitly forbids mixing His worship with the customs of other gods. Deuteronomy 12:30-31: God tells Israel not to ask, "How did these nations serve their gods? I will also do likewise." He says, "You shall not worship the Lord your God in that way." The Point: Even if someone intends to honor the Resurrection, using symbols originally tied to fertility deities (like eggs and rabbits) is seen as "incorporating the abominable" into the holy. 2. The Origin of the Name While most languages use a version of the word Pascha (Passover), the English name "Easter" has no Biblical root. The History: It is widely accepted (even by the 8th-century monk Bede) that the name derives from Eostre (or Ostara), a Germanic goddess of spring and fertility. The Argument: If God's name is to be hallowed and kept pure, using the name of a pagan deity to title the most important event in history (the Resurrection) is viewed as a form of spiritual "compromise." 3. "The Way of the Heathen" Jeremiah 10:2 says, "Do not learn the way of the Gentiles." This perspective argues that "Easter" as we know it is a man-made tradition that replaced the God-ordained Passover. Passover vs. Easter: Jesus is our Passover Lamb (1 Corinthians 5:7). The early church kept the Passover, not a "spring festival." The Argument: By shifting the focus to "Easter Sunday" (a date determined by the equinox rather than the Biblical calendar), the specific timing and meaning God established for the Messiah's sacrifice is obscured. 4. The "Golden Calf" Principle In Exodus 32, the Israelites built a golden calf and called it a "feast to the Lord." * The Result: Even though they claimed they were worshiping the true God, He was furious because they were using a pagan image to represent Him. The Lesson: This suggests that God is not honored when we choose our own "traditions" of worship, especially those borrowed from cultures He told His people to remain separate from.

How to honor our father and mother? Be nice and cheerful to them When they ask you to do something for them? Show them respect when you talk to them Spend time with them. Be unselfish. For God said: 'Honor your father and mother' and 'Anyone who curses his father or mother must be put to death. How Do I Honor My Father and Mother as a Young Adult? Work together on setting clear boundaries. ... Take an interest in their lives and feelings. ... Tell them about your life. ... Learn from them. ... Express your appreciation for them. ... Ask for a father's blessing. ... Speak positively about them to others. ... Pray for them. More items... Honor your Father and Mother I’n hwyrion arbennig iawn: Rhodd gan Dduw ydych yn sicr, mae pob un ohonoch wedi bod yn llawenydd llwyr i ni. Rydyn ni'n eich caru chi i gyd, ac rydyn ni'n gweddïo bob dydd y byddai Duw yn datgelu ei hun i chi. Mae'n ofynnol i bob un ohonom, gan gynnwys pob un ohonoch, gadw Ei holl orchmynion. 2“Anrhydedda dy dad a’th fam.” Dyma'r gorchymyn cyntaf ag addewid: 3Os byddi'n anrhydeddu dy dad a'th fam, “bydd pethau'n iawn i ti, a byddi di'n hir oes ar y ddaear Effesiaid 6 Sut i anrhydeddu ein tad a'n mam? Ufuddhau iddynt Annogaeth Tad : Caffael Doethineb 8 Fy mhlentyn, gwrando pan fyddo dy dad yn dy gywiro. Peidiwch ag esgeuluso cyfarwyddyd eich mam. 9 Bydd yr hyn a ddysgi ganddynt yn dy goroni â gras ac yn gadwyn o anrhydedd o amgylch dy wddf. Byddwch yn neis ac yn siriol wrthyn nhw Pan fyddan nhw'n gofyn i chi wneud rhywbeth iddyn nhw? Dangoswch barch iddyn nhw pan fyddwch chi'n siarad â nhw. Treuliwch amser gyda nhw. Byddwch yn anhunanol. Oherwydd dywedodd Duw: 'Anrhydedda dy dad a'th fam' a 'Rhaid i unrhyw un sy'n melltithio ei dad neu ei fam gael ei roi i farwolaeth. Mathew 15:4

Credits Everyone on this website helped me have a better understanding of Scripture. Monti Judah Lion & the Lamb Unlearn the lies New2torah 119 Miniseries Trump in truth Is that really in the Bible John Lawson Tom Bradford's Torah Class

This marriage relationship was established by God because national Israel typified and foreshadowed the spiritual Israel of God which was to become the eternal bride of Christ. The Marriage supper of the Lamb When and where will the marriage supper of the Lamb take place? PRIODAS DDUW AG ISRAEL _cc781905-5cde-3194-bb35-5 Cafodd y berthynas briodasol hon ei sefydlu gan Dduw oherwydd bod Israel genedlaethol yn nodweddu ac yn rhagflaenu Israel ysbrydol Duw a oedd i ddod yn briodferch tragwyddol Crist._cc781905-5cde-3194-bb3b-136bad5cf58d Rydym yn gwybod bod y briodas ysbrydol hon rhwng Duw a Duw cenedlaethol Cwyn Duw a gofnodir yn Jeremeia 3:14 ynghylch y godineb ysbrydol a arferir gan Ei wraig: (y llo aur) Trowch, O blant gwrthgiliwr, medd yr Arglwydd; oherwydd priodais chwi: ... Nid oedd yn briod â hwy fel unigolion; fel unigolion, roedden nhw'n briod yn ysbrydol â chyfraith Duw. Yn hytrach, roedd yn briod â nhw fel endid corfforaethol. Ond roedd Duw yn wynebu problem wirioneddol. Ar unrhyw adeg yn hanes cenedlaethol Israel, roedden nhw'n ffyddlon gyda'i wraig odinebus? Yn ôl cyfraith dragwyddol Duw, y mae marwolaeth yn ofynnol i'r wraig odinebus. oedd allan o Israel cenedlaethol fod Crist i ddod. Ymhellach, cynllun Duw oedd defnyddio Israel genedlaethol fel enghraifft o'i amynedd a'i drugaredd. Cofiwch, yn nameg Luc 13 roedd y ffigysbren nad oedd wedi dwyn ffrwyth dro ar ôl tro i gael ei thorri i lawr. Ond yna roedd i gael un cyfle arall. Os nad oedd ffrwyth o hyd, byddai'n cael ei dorri i lawr. 136bad5cf58d_ Dameg Y Deg Morwyn Mathew 25:1-13 1 “Yna bydd teyrnas nefoedd yn debyg i ddeg o forynion a gymerodd eu lampau a mynd i gyfarfod y priodfab. 2 Pump ohonynt oedd ynfyd, a phump yn ddoeth. 3 Oherwydd pan gymerodd y ffôl eu lampau, ni chymerasant olew gyda hwy, 4 ond cymerodd y doeth fflasgiau o olew â'u lampau. 5 Wrth i'r priodfab gael ei oedi, aethant i gyd yn gysglyd ac yn cysgu. 6 Ond ar hanner nos bu gwaedd, “Dyma'r priodfab! Dewch allan i'w gyfarfod.' 7 Yna cododd y morynion hynny i gyd, a thocio eu lampau. 8 A'r ffôl a ddywedodd wrth y doethion, Dyro inni beth o'ch olew chwi, canys y mae ein lampau yn diffodd.’ 9 Ond y doeth a atebodd, gan ddywedyd, Gan hynny ni bydd digon i ni ac i chi; ewch yn hytrach at y gwerthwyr a phrynwch i chwi eich hunain.' 10 A thra oeddynt hwy yn myned i brynu, y priodfab a ddaeth, a’r rhai parod a aethant i mewn gyd ag ef i’r wledd briodas, a chauwyd y drws. 11 Wedi hynny, y gwyryfon eraill hefyd a ddaethant, gan ddywedyd, Arglwydd, Arglwydd, agor i ni. 12 Ond efe a attebodd, Yn wir, meddaf i chwi, nid wyf yn eich adnabod.' 13 Gwyliwch gan hynny, canys ni wyddoch na'r dydd na'r awr. Yn y ddameg hon, mae yna bum gair beirniadol sy'n gofyn am ddiffiniad i'n galluogi i dynnu'r ystyr llawn a fwriadwyd … y pum gair yw: (tudalen 16) Doeth: Y doeth yw'r un sy'n clywed ac yn ufuddhau. Salm 19:7 Y mae cyfraith yr ARGLWYDD yn berffaith, yn adfywio'r enaid; mae tystiolaeth yr ARGLWYDD yn sicr, gan wneud y syml yn ddoeth; _cc781905- 5cde-3194-bb3b-136bad5cf58d_ Matthew 7:24 “Everyone then who hears these words of mine and does them will be_cc781905- 5cde-3194-bb3b-136bad5cf58d_ fel dyn doeth a adeiladodd ei dŷ ar y graig. Ffôl: Y ffôl yw'r rhai sy'n anufudd. Ffyliaid casineb cyfarwyddyd; (Torah sy'n golygu 'cyfarwyddyd,' fel y mae'n ymwneud â Gair Duw). Diarhebion 1:7 Dechreuad gwybodaeth yw ofn yr ARGLWYDD; mae ffyliaid yn dirmygu doethineb a chyfarwyddyd. Diarhebion 10:8 Bydd y doeth o galon yn derbyn gorchmynion, ond y ffôl sy'n siarad yn cael ei ddifetha. Mathew 7:26 A bydd pob un sy'n clywed y geiriau hyn gennyf fi, ac nad ydynt yn eu gwneud, yn debyg i ddyn ffôl a adeiladodd ei dŷ ar y tywod. Lamp: Dyma'r gorchymyn. Diarhebion 6:23 Canys lamp yw’r gorchymyn, a’r ddysgeidiaeth yn oleuni, a cheryddon disgyblaeth yw ffordd y bywyd, GOLAU: Y GOLEUAD yw’r GYFRAITH, Y TORAH. Diarhebion 6:23 Canys lamp yw’r gorchymyn, a’r ddysgeidiaeth yn oleuni, a cheryddon disgyblaeth yw ffordd y bywyd. Golau: Y golau yw'r gyfraith, y Torah. Diarhebion 6:23 Canys lamp yw’r gorchymyn, a’r ddysgeidiaeth yn oleuni, a cheryddon disgyblaeth yw ffordd y bywyd. Olew: Ai'r awydd am ufudd-dod. Cyn darllen y gorchymyn hwn, cofiwch, y lamp yw “y gorchymyn” a'r golau yw “y gyfraith.” Lefiticus 24:2 "Gorchymyn i bobl Israel ddod ag olew pur o olewydd wedi'i guro i'r lamp i chi, er mwyn i olau gael ei losgi'n rheolaidd. -3194-bb3b-136bad5cf58d_ Cofiwch, y canlyniad yn y pen draw yw penderfyniad pwy sydd â chroeso i agosatrwydd gyda'r priodfab. Mae croeso i'r rhai sydd â golau. Golau yw'r cyflwr ar gyfer y canlyniad priodol. Meddyliwch am hyn. Y diwedd oedd nad oedd gan y ffôl GOLAU, mae angen inni gadw hyn mewn cof trwy gydol y ddysgeidiaeth hon. Gadewch i ni ddechrau Gan ddiffinio’r termau yn y Beibl: Datguddiad 19:6-96 Yna clywais yr hyn a ymddangosai yn llais tyrfa fawr, fel rhuo dyfroedd lawer ac fel sŵn taranau nerthol, yn gweiddi, “Halelwia! For Yehovah our Elohim the Almighty reigns.7 Let us rejoice and exult and give him the y mae gogoniant, am briodas yr Oen, wedi dyfod, a'i Briodferch wedi gwneyd ei hun yn barod ; 8 rhoddwyd iddi wisgo lliain main, gloyw a phur”—canys y lliain main yw gweithredoedd cyfiawn yr angel. [a] ataf, “Ysgrifenna hyn: Gwyn eu byd y rhai sy'n cael eu gwahodd i swper priodas yr Oen.” A dywedodd wrthyf, "Dyma wir eiriau Duw." 25 Gwŷr, carwch eich gwragedd, yn union fel y carodd Crist yr eglwys ac a roddodd ei Hun drosti (tudalen 17) 14 Dychwelwch, feibion di-ffydd,' medd yr ARGLWYDD; Canys meistr i ti ydwyf fi, A chymeraf di un o ddinas, a dau o deulu, A dygaf i Seion.' 15 “Yna rhoddaf i chwi fugeiliaid yn ôl Fy nghalon fy hun, a'ch porthant ar wybodaeth a deall…“Oherwydd cenfigen dduwiol wyf drosoch: canys dywedais chwi wrth un gŵr, er mwyn imi eich cyflwyno fel un gŵr. yn wyryf gybyddlyd i Grist." (2 Corinthiaid 11:2) (Ioan 14:1-4) “Peidiwch â gofidio eich calon: yr ydych yn credu yn Nuw, credwch hefyd ynof fi. wedi dweud wrthych, yr wyf fi yn myned i baratoi lle i chwi, ac os af a pharatoi lle i chwi, mi a ddeuaf eto, ac a'ch derbyniaf chwi fy hun; fel y byddoch chwithau hefyd, lle'r wyf fi, ac i ba le yr af fi gwybyddwch, a'r ffordd y gwyddoch." (Marc 13:32-37) “Ond am y dydd hwnnw a’r awr ni ŵyr neb, na’r angylion yn y nefoedd, na’r Mab, ond y Tad. oherwydd y mae Mab y Dyn fel dyn yn cymryd taith bell, ac a adawodd ei dŷ, ac a roddodd awdurdod i'w weision, ac i bob un ei waith, ac a orchmynnodd i'r porthor wylio. Gwyliwch gan hynny: canys ni wyddoch chwi ddim. pan ddêl meistr y tŷ, hwyr, ai hanner nos, neu ar y ceiliog, neu yn y bore: Rhag iddo ddyfod yn ddisymwth, efe a'ch caffo chwi yn cysgu: A'r hyn yr ydwyf fi yn ei ddywedyd wrthych, yr wyf yn ei ddywedyd wrth bawb, Gwyliwch.” _cc781905-5cde -3194-bb3b-136bad5cf58d_ “Tra bod y priodfab yn adeiladu’r cartref newydd, mae’r briodferch yn aros ac yn gwisgo gorchudd a band pen gyda’r darnau arian. Mae hyn yn dangos ei bod yn perthyn i’r priodfab yn unig; nid yw ar gael mwyach. Mae’n paratoi ar gyfer ei phriodas erbyn gwneud blancedi, ceisio dod yn fenyw Diarheb 31:10-31.Mae hi hefyd yn dangos diolchgarwch i'w theulu am ei magu, ac mae hi'n trwsio perthnasau brifo. roedd yn rhaid iddo fod yn barod oherwydd byddai'n dod gyda'r nos.” _cc781905-5cde-3194-bb3b-18

False Salvation God cannot stand the prayers of anyone who disobeys his Law.Proverbs 28:9 Is Simple Salvation the Truth? False Salvation You were born into a ready made religion Can a Christian be Unconverted? Real Salvation 4 signs of a True Christian A true sign that Christians recognize Yeshua is our only Savior, therefore God exalted him to the highest place and gave him the name that is above every name, for, “Everyone who calls on the name of Yeshua will be saved.” True Christians keep the Law of God. True Christians walk as Yeshua walked and lived. True Christians must overcome sin. Spiritual Blindness The spiritually blind hear the truth, but they cannot see what it means. They cannot see the “big picture” of salvation, and they are unable to see how it applies to their own life. They have trouble confessing the truth because they have difficulty believing what they cannot see. For it is by grace [God’s remarkable compassion and favor drawing you to Christ] that you have been saved [actually delivered from judgment and given eternal life] through faith. And this [salvation] is not of yourselves [not through your own effort], but it is the [undeserved, gracious] gift of God; What are the 18 steps to salvation? Hear the Gospel. (Matthew 4:17John 8:32) Believe the Gospel (Hebrews 11:6, John 20:31) Repent of past sins (Luke 13:3, Acts 17:30) Confess faith in Jesus Christ (Romans 10:10, Matthew 10:32) Be Baptized (Galatians 3:27, Mark 16:16, Acts 2:38) Be faithful unto death (Revelation 2:10) For all who obey him eternal salvation Hebrews 5:9 Whoever claims to live in him must live as Jesus did.1 John 2:6 But don't just listen to God's word. You must do what it says. Otherwise, you are only fooling yourselves. James 1:2 And if anyone does not have the Spirit of Christ, they do not belong to Christ. Romans 8:1 We are witnesses of these things and so is the Holy Spirit, who is given by God to those who obey him.” Acts 5:32 “whoever calls on the name of the LORD shall be saved.Romans 10:13-15 For But if thou wouldest enter into life, keep the commandments. Matthew 19:16-26 That whosoever believeth in him should not perish, but have eternal life…John 3:15,16 For we live by faith, not by sight. (Hebrews 11:6) And without faith it is impossible to please God because anyone who comes to him must believe that he exists and that he rewards those who earnestly seek him.2 Corinthians 5:7 And anyone who believes in God’s Son has eternal life. Anyone who doesn’t obey the Son will never experience eternal life but remains under God’s angry judgment.” John 3: Jesus replied, “Very truly I tell you, no one can see the kingdom of God unless they are born again.”John 3:3 So you see, faith by itself isn’t enough. Unless it produces good deeds, it is dead and useless.James 2:17-23 Barns Group survey. "Believers don't care what the truth Is, or care what Yehovah desires from us. We are afraid of looking into, it because it will draw a line in the sand, we know we don't want to make those decisions because at the end of the day, we want what we want, we are comfortable with our lives we are comfortable out traditions that are man-made. But you have a thought that pops into your head that's not what it means to me. The issue is it doesn't matter to you it matters to Yehovah He is the one being worshiped." The problem facing the church is not that people lack a complete set of beliefs the problem is that have a full state of beliefs in mind, which they think are consistent with biblical teachings, and they are neither open to being proven wrong nor learning new insights. The bottom line is among both clergy and laity. Revelation 22:14 14 Blessed are they that do his commandments, that they may have right to the tree of life, and may enter in through the gates into the city. Acts 5:32 We are witnesses of these things, and so is the Holy Spirit, whom God has given to those who obey Him.” 3

Great White Throne Judgment comes with a curse of eternal death. Make no mistake! God will allow you to defy and disobey Him. (He also says there is a day of reckoning coming. As you sow, so shall you reap!) Y gwir am Uffern Daw Barn yr Orsedd Wen Fawr â melltith angau tragwyddol. Peidiwch â gwneud unrhyw gamgymeriad! Dduw yn eich galluogi i herio ac anufuddhau iddo. Bydd yn caniatáu ichi ddilyn y dorf a thraddodiadau dynion. Bydd yn caniatáu ichi bechu. (Mae hefyd yn dweud bod diwrnod o gyfrif yn dod. Wrth i chi hau, felly byddwch yn medi!) Yeshua oedd y Gair bywiol Duw yn Berson, a'r Beibl yw Gair ysgrifenedig Duw. A bernir ni, er tragywyddoldeb wrth y geiriau hyn ! Ni ddylid eu cymryd yn ysgafn neu eu hanwybyddu. Pryd mae Barn Fawr yr Orsedd Wen? Ar ddiwedd y Mileniwm ar ôl Brwydr Gog a Magog, bod yr ail Atgyfodiad mawr yn digwydd. Datguddiad 20:5 Ond ni bu gweddill y meirw fyw eto nes darfod y mil blynyddoedd. Datguddiad 20:7-9 A phan ddaw’r mil blynyddoedd i ben, Satan a ryddheir allan o’i garchar, 8 Ac a â allan i dwyllo y cenhedloedd sydd ym mhedair chwarter y ddaear, Gog, a Magog, i’w casglu hwynt. ynghyd i ryfel, yr hwn sydd fel tywod y môr.9 A hwy a aethant i fyny ar led y ddaear, ac a amgylchasant wersyll y saint, a'r ddinas annwyl: a thân a ddisgynnodd oddi wrth Dduw o'r nef. ac a ysodd hwynt. Mae'r Farn Fawr Orsedd Wen ar gyfer gweddill y meirw, yr holl feirw o bob oed nad ydyn ni'n cael ein hachub, ac felly na chawsant eu hatgyfodi ar Ail Ddyfodiad Crist ac nid ymddangosodd ar Sedd Farn Crist. Mae'n cynnwys pawb a fu'n byw trwy'r Mileniwm 1000 o flynyddoedd ond a ddilynodd y Diafol ar ei ddiwedd ac a gafodd eu dinistrio wedyn ym Mrwydr Gog a Magog. Bydd yn rhaid i'r holl bobl a fu fyw erioed, os heb eu cadw, boed dda ai drwg yn eu bywydau daearol, sefyll wrth Farn Fawr yr orsedd wen hon gan Dduw. Pwy sy'n cael ei Farnu yn Farn yr Orsedd Wen Fawr? Mae'r dyfarniad hwn ar gyfer yr holl feirw, bach a mawr, gan gynnwys pawb a oedd yn byw trwy'r Mileniwm ac eto'n dilyn y Diafol ac a ddinistriwyd ar ei ddiwedd ym Mrwydr Gog a Magog. Ioan 3:4 Mae pob un sy'n gwneud pechod yn gwneud anghyfraith hefyd. Yn wir, anghyfraith yw pechod. 5 Eithr chwi a wyddoch ddarfod i Grist ymddangos i ddwyn ymaith bechodau, ac nid oes ynddo Ef ddim pechod. 6 Nid oes neb sy'n aros ynddo yn dal i bechu. Nid oes unrhyw un sy'n parhau i bechu wedi ei weld neu ei adnabod. 7 Nid yw plant bychain i'ch twyllo chwi; y mae'r sawl sy'n gwneud cyfiawnder yn gyfiawn, fel y mae Crist yn gyfiawn. 8 Y mae'r un sy'n gwneud pechod yn perthyn i'r diafol, oherwydd mae'r diafol wedi bod yn pechu o'r cychwyn cyntaf. Dyma pam y datguddiwyd Mab Duw, i ddinistrio gweithredoedd diafol. 9 Y mae'r sawl a aned o Dduw yn gwrthod ymarfer pechod, oherwydd y mae had Duw yn aros ynddo; ni all fyned rhagddo i bechu, am ei fod wedi ei eni o Dduw. 10 Wrth hyn y gellir gwahaniaethu rhwng plant Duw a phlant diafol: Y neb nid yw yn arfer cyfiawnder, nid yw o Dduw, ac nid yw neb nid yw yn caru ei frawd. ● Datguddiad 13: 16 Mae'n peri i bawb, yn fychan a mawr, yn gyfoethog a thlawd, yn rhydd ac yn gaethweision, dderbyn nod ar eu llaw dde neu ar eu talcennau, 17 ac na chaiff neb brynu na gwerthu ac eithrio'r un sydd â'r nod. o enw'r bwystfil, neu rif ei enw ef.18 Yma y mae doethineb. Bydded i'r sawl sy'n ddeallus gyfrifo rhif y bwystfil, oherwydd rhif dyn yw: ei rif yw 666. Datguddiad 14:9 A’r trydydd angel a’u canlynodd hwynt, gan ddywedyd â llef uchel, Od oes neb yn addoli’r bwystfil a’i ddelw, ac yn derbyn ei fôd yn ei dalcen, neu yn ei law,10 Ac efe a yfa o win y dŷn. digofaint Duw, yr hwn a dywalltwyd heb gymmysgedd i gwpan ei ddigofaint ; ac efe a boenydir â thân a brwmstan, yng ngŵydd yr angylion sanctaidd, ac yng ngŵydd yr Oen: 11 A mwg eu poenedigaeth hwynt sydd yn esgyn yn oes oesoedd: ac nid oes iddynt orffwysfa ddydd na nos, y rhai a addolant. y bwystfil a'i ddelw, a phwy bynnag a dderbynio nod ei enw. Mathew 13:42 “Fel mae'r chwyn yn cael eu tynnu a'u llosgi yn y tân, felly bydd hi ar ddiwedd yr oes. 41 Bydd Mab y Dyn yn anfon ei angylion allan, a byddan nhw'n chwynnu allan o'i deyrnas bopeth sy'n achosi pechod a phawb sy'n gwneud drwg. 42 Byddan nhw'n eu taflu i'r ffwrnais danllyd, lle bydd wylofain a rhincian dannedd. 43 Yna bydd y cyfiawn yn disgleirio fel yr haul yn nheyrnas eu Tad. Pwy bynnag sydd â chlustiau, gwrandawed. Hebreaid 10:26-27 Canys os awn ymlaen i bechu’n fwriadol ar ôl derbyn gwybodaeth y gwirionedd, nid oes mwyach yn aberth dros bechodau, ond disgwyliad ofnus o farn, a chynddaredd tân a ysodd y gelynion. Mae'r adnodau nesaf yn egluro bod yna ail atgyfodiad lle bydd pob marw wedi atgyfodi marwolaeth a barn yn dilyn. Barn yr Orsedd Wen Fawr. Datguddiad 20:11 A mi a welais orseddfainc wen fawr, a’r hwn oedd yn eistedd arni, yr hwn y ffoes y ddaear a’r nef oddi ar ei wyneb; ac ni chafwyd lle iddynt. 12 Ac mi a welais y meirw, bychan a mawr, yn sefyll ger bron yr Arglwydd; a'r llyfrau a agorwyd: a llyfr arall a agorwyd, yr hwn yw llyfr y bywyd: a'r meirw a farnwyd o'r pethau oedd yn ysgrifenedig yn y llyfrau, yn ôl eu gweithredoedd. 13 A'r môr a roddes y meirw y rhai oedd ynddo; a marwolaeth ac uffern a draddododd y meirw y rhai oedd ynddynt: a hwy a farnwyd bob un yn ôl eu gweithredoedd. 14 A marwolaeth ac uffern a fwriwyd i'r llyn tân. Dyma'r ail farwolaeth. 15 A phwy bynnag ni chafwyd yn ysgrifenedig yn llyfr y bywyd, a fwriwyd i'r llyn o dân. Mae dynolryw i gyd “dan y gyfraith” nes iddyn nhw ddod i gyfamod trwy ffydd yn y Meseia a derbyn iachawdwriaeth trwy ras trwy'r ffydd honno. Mae bod “o dan y gyfraith” yn golygu o dan gosb y gyfraith, sef marwolaeth. Gelwir hyn hefyd yn Gyfraith Pechod a Marwolaeth (Rhufeiniaid 8:2). Dywed Paul ychydig yn gynharach yn y Rhufeiniaid mai cyflog pechod yw marwolaeth (Rhufeiniaid 6:23). _cc781905- 5cde-3194-bb3b-136bad5cf58d_ _cc781905 -5cde-3194-bb3b-136bad5cf58d_ Yahweh _cc781905- 5cde-3194-bb3b-136bad5cf58d_ _cc781905-5cde- 3194-bb3b-136bad5cf58d_ _cc781905-5cde-3194- bb3b-136bad5cf58d_ Cofnod o weithredoedd Mae ffrwyth edifeirwch yn weithredoedd gweladwy - a elwir yn aml yn "weithredoedd" - sy'n dangos bod person yn wir wedi newid. Rhufeiniaid 7:7 Wel, felly, ydw i’n awgrymu bod cyfraith Duw yn bechadurus? Wrth gwrs ddim! Yn wir, y gyfraith oedd yn dangos i mi fy mhechod. Ni fyddwn byth yn gwybod bod trachwant yn anghywir pe na bai'r gyfraith wedi dweud, "Rhaid i chi beidio â chwennych." 1 Ioan 3:4 Y mae pob un sy'n pechu hefyd yn gweithredu anghyfraith; anghyfraith yw pechod. Mae pob gweithred yn cael ei chofnodi mewn llyfr, yn ôl Datguddiad 20:12. Y tystion hyn yw paham y bydd pob genau yn cael eu cau, neu eu hatal, o flaen ein Creawdwr; ein pechod wedi ei sefydlu. Fel y gwyddoch efallai, yn ôl y Torah, mae'n cymryd 2 i 3 o dystion i sefydlu mater a dedfrydu rhywun i farwolaeth. Ond a wnaethoch chi sylweddoli bod hyn yn cynnwys ein heuogrwydd ein hunain gyda'r Tad? Deuteronomium 19:15 (ESV) Ni fydd tyst unigol yn ddigon yn erbyn person am unrhyw drosedd neu am unrhyw gamwedd mewn perthynas ag unrhyw drosedd y mae wedi’i chyflawni. Dim ond ar dystiolaeth dau dyst neu dri thyst y bydd cyhuddiad yn cael ei sefydlu. Gwyddom fod dau dyst yn angenrheidiol er mwyn sefydlu ein heuogrwydd. Yn parhau. Rhufeiniaid 3:19-20 Nawr rydyn ni'n gwybod beth bynnag mae'r gyfraith yn ei ddweud, ei fod yn siarad â'r rhai sydd dan y Gyfraith, er mwyn atal pob genau, a gwneud yr holl fyd yn atebol i Dduw. Canys trwy weithredoedd y ddeddf ni chyfiawnheir neb yn ei olwg ef, canys trwy y ddeddf y daw gwybodaeth o bechod. Y cwestiwn y mae'n rhaid ei ateb yn gyntaf yw, pwy yw'r rhai sydd “dan y gyfraith”? Er mwyn amser byddwn yn datgan yn syml fod dynolryw i gyd “dan y gyfraith” nes iddynt ddod i gyfamod trwy ffydd yn y Meseia a derbyn iachawdwriaeth trwy ras trwy'r ffydd honno. Mae hyn hefyd yn cynnwys yr Ysgrythurau lle mae'r ARGLWYDD wedi dweud wrthym y byddai'n anfon Meseia atom er mwyn gwneud iachawdwriaeth yn bosibl. Ymrwymwn i'r gwirionedd hwnnw, ac yna byw ein bywydau fel pe bai'n wir gan ddangos, neu dystiolaeth o, yr hyn a gredwn sy'n wirionedd. Gwna felly arfer ein ffydd yn y Gair; trwy'r ffydd honno a thrwy ras yr ARGLWYDD, gallwn dderbyn iachawdwriaeth. Ar ôl inni gael y ffydd honno, ar ôl inni sylweddoli ein bod yn haeddu marwolaeth ac angen gwaith achubol y Meseia a throi ein ffydd yn weithred (ein ufudd-dod), nid ydym bellach dan y felltith (cyfraith pechod a marwolaeth). Cyn inni gael ffydd yn y Meseia, roedden ni dan ddeddf pechod a marwolaeth (y felltith), ond ar ôl ffydd nid ydym bellach o dan gyfraith pechod a marwolaeth. Datguddiad 20:11-15 Yna gwelais orsedd wen fawr a'r hwn oedd yn eistedd arni. O'i bresenoldeb ef y ffodd daear a nen, ac ni ddaethpwyd o hyd i le iddynt. A gwelais y meirw, mawr a bach, yn sefyll o flaen yr orsedd, a llyfrau wedi eu hagor. Yna agorwyd llyfr arall, sef llyfr y bywyd. A barnwyd y meirw wrth yr hyn oedd ysgrifenedig yn y llyfrau, yn ôl yr hyn a wnaethant. A’r môr a roddes i fyny y meirw oedd ynddo, Marwolaeth a Hades a roddasant i fyny y meirw oedd ynddynt, a barnwyd hwynt, bob un ohonynt, yn ôl yr hyn a wnaethid. Yna taflwyd Marwolaeth a Hades i'r llyn tân. Dyma'r ail farwolaeth, y llyn tân ac os na chanfuwyd enw neb yn ysgrifenedig yn llyfr y bywyd, taflwyd ef i'r llyn tân. (119 o weinidogaethau) Welsoch chi hynny? Mae ein holl weithredoedd yn cael eu cofnodi mewn llyfrau; y llyfrau hynny yw'r ail dyst. Fodd bynnag, unwaith y bydd gennym ffydd yn y Meseia, fe welwn nad ydym bellach o dan gosb y gyfraith oherwydd talodd Ef y gosb honno. Ond eto, sut gall hynny fod? Mae dau dyst o hyd, felly oni ddylem ni ddal i haeddu marwolaeth dragwyddol? Rydyn ni'n dod o hyd i'r ateb i'r cwestiwn hwnnw pan edrychwn ar Colosiaid 2:13-14. Colosiaid 2:13-14 A chwithau, y rhai a fu feirw yn eich camweddau a dienwaediad eich cnawd, a wnaeth Duw yn fyw ynghyd ag ef, wedi iddo faddau i ni ein holl gamweddau, trwy ddileu cofnod y ddyled a safai yn ein herbyn a'i gofynion cyfreithiol. . Gosododd hwn o'r neilltu, gan ei hoelio ar y groes. Mae adnod 13 yn cadarnhau ein bod ni wedi marw yn ein pechodau, ond trwy'r Meseia mae ein pechodau wedi eu maddau. Felly ... beth sy'n digwydd pan fydd ein pechodau'n cael eu maddau? Mae’r “cofnod o ddyled a safodd yn ein herbyn” wedi’i ddileu. Mae wedi cael ei dalu gan y Meseia a'i hoelio ar y goeden. Ble yr ysgrifennwyd y cofnod o'r ddyled hon? Fe'i hysgrifennwyd yn y llyfr lle cofnodwyd ein holl weithredoedd, yr ail dyst sy'n sefydlu ein heuogrwydd. Unwaith y bydd y cofnod hwnnw o ddyled wedi'i dalu, caiff ei ddileu o'n cofnod; ac yr ydym yn awr yn ddi-nam. Dim ond un tyst sydd bellach! Ni allwn gael ein rhoi i farwolaeth gydag un tyst yn unig! Mae gennym ni nawr fywyd tragwyddol! Talodd y Meseia'r gosb ac felly dinistriodd y cyfrif o'n camweddau fel na ellid eu dal yn ein herbyn mwyach! Y rheswm nad yw bod â ffydd yn y Meseia yn gweithio yw oherwydd bod y gyfraith wedi'i thynnu oddi wrthym fel y mae rhai yn credu y mae Colosiaid 2 yn ei ddysgu. Mae iachawdwriaeth yn gweithio o fewn y ffiniau neu'r paramedrau a sefydlwyd gan y Torah oherwydd bod yr ail dyst sydd ei angen i'n condemnio i farwolaeth dragwyddol wedi'i ddileu. Nid yw'r ARGLWYDD yn gweithredu y tu allan i'w gyfraith ei hun; os gwnaeth, yna sut y gallwn gredu y dylem neu hyd yn oed yn gallu cael eu galw yn gyfiawn. Mae ein Creawdwr yn anhygoel, perffaith, cyfiawn, cyfiawn, a da. Mae'n rhoi cyfarwyddiadau i ni yn manylu ar sut Mae am i ni fyw fel pobl sefydlog. Fel tad da, pan fyddwn yn torri'r rheolau, mae cosb amdano; ac mae'n un difrifol. Ac eto, oherwydd ei fod yn caru Ei bobl gymaint, fe wnaeth hyd yn oed ddarparu ffordd o fewn Ei reolau ei hun y gallwn ni gael ein hadbrynu o'r gosb honno. Mae ei gyfraith mewn gwirionedd yn berffaith; oddi mewn iddo y gorwedd ei holl ddarpariaeth Ef i ni Deuteronomium 19:15 “Peidiwch â chollfarnu neb o drosedd ar dystiolaeth un tyst yn unig. Rhaid cadarnhau ffeithiau'r achos trwy dystiolaeth dau neu dri o dystion. Galatiaid 3:24-26 Felly, y gyfraith oedd ein gwarcheidwad hyd nes y daeth Crist, er mwyn inni gael ein cyfiawnhau trwy ffydd. Ond nawr bod ffydd wedi dod, nid ydym bellach o dan warcheidwad, oherwydd yng Nghrist Iesu (Meseia Yeshua) yr ydych i gyd yn feibion Duw, trwy ffydd. Mae “cyfraith pechod a marwolaeth” yn ein hebrwng, neu’n dod â ni, at Grist trwy nodi ein bod mewn caethiwed/dan y felltith. Nid hyd nes y bydd "cyfraith pechod a marwolaeth" yn ein dysgu ein bod ni'n felltigedig ac mewn caethiwed, y gallwn ddod at y Meseia mewn ffydd fel ein Gwaredwr. Heb y wybodaeth honno ni fyddai gennym unrhyw reswm i ddod ato. Felly, mae angen “melltith y gyfraith” neu “gyfraith pechod a marwolaeth” arnom i’n dysgu ein bod mewn caethiwed (dan bechod – Rhufeiniaid 3:20) er mwyn ein “hebrwng” at y Meseia. Mae i'n dysgu i gael ffydd ac ymddiried yn Ei ras perffaith fel ymarferiad perffaith o'r Gair a wnaethpwyd yn gnawd a ddaeth yn felltith i ni ar y goeden honno. Galatiaid 3:25 Ond nawr bod ffydd wedi dod, nid ydym bellach dan warcheidwad. Nawr yw'r amser i gofio yn ôl at y diffiniad hwnnw o ffydd. Rhan o ffydd yw credu bod yr hyn y mae’r Gair yn ei ddweud wrthym yn wir. Mae’r Gair, sy’n cynnwys y Torah neu Gyfraith Duw, yn dangos i ni ein bod ni’n haeddu marwolaeth oherwydd ein bod ni wedi pechu a bod gan y Tad ffordd i ni gael ein hachub rhag y farwolaeth honno? Y ffordd honno yw trwy ffydd yn y Meseia, y Gair. Mewn geiriau eraill, y ffordd i ni gael ein hachub yw credu ein bod wedi pechu ac yn haeddu marwolaeth oherwydd bod y Gair yn dweud hynny. Hyderwn fod yr hyn a ddywedodd y Tad wrthym yn wir, mai i fod yn gyfiawn yr ydym i ddilyn ei Air, ac yna fe'i gwnawn. Mae hyn hefyd yn cynnwys yr Ysgrythurau lle mae'r ARGLWYDD wedi dweud wrthym y byddai'n anfon Meseia atom er mwyn gwneud iachawdwriaeth yn bosibl. Ymrwymwn i'r gwirionedd hwnnw, ac yna byw ein bywydau fel pe bai'n wir gan ddangos, neu dystiolaeth o, yr hyn a gredwn sy'n wirionedd. Gwna felly arfer ein ffydd yn y Gair; trwy'r ffydd honno a thrwy ras yr ARGLWYDD, gallwn dderbyn iachawdwriaeth. Ar ôl inni gael y ffydd honno, ar ôl inni sylweddoli ein bod yn haeddu marwolaeth ac angen gwaith achubol y Meseia a throi ein ffydd yn weithred (ein ufudd-dod), nid ydym bellach dan y felltith (cyfraith pechod a marwolaeth). Cyn inni gael ffydd yn y Meseia, roedden ni dan ddeddf pechod a marwolaeth (y felltith), ond ar ôl ffydd nid ydym bellach o dan gyfraith pechod a marwolaeth. Cyfraith pechod a marwolaeth yw'r tiwtor, y gwarcheidwad. Eto, i gael trafodaeth fanylach ar y pwnc hwnnw, gweler ein dysgeidiaeth “Nid oes angen y tiwtor mwyach oherwydd nid ydym bellach “dan y gyfraith” (o bechod a marwolaeth). Pan rydyn ni'n dod i mewn i'r ffydd, rydyn ni'n deall bod y Meseia wedi talu cosb y gyfraith i ni. Ydych chi'n dechrau gweld sut mae hyn i gyd yn gweithio gyda'i gilydd? Rhoddwyd y Torah i ddiffinio i ni beth oedd pechod, mae cosb am bechu sef marwolaeth. Ni ellir rhoi unrhyw un i farwolaeth oni bai bod dau dyst. Un tyst yw'r ARGLWYDD ei hun. Ond beth yw'r ail? Datguddiad 21:1 Ac mi a welais nef newydd, a daear newydd: canys y nef gyntaf a’r ddaear gyntaf a aethant heibio; ac nid oedd môr mwyach. 2 A myfi Ioan a welais y ddinas sanctaidd, Jerusalem newydd, yn dyfod i waered oddi wrth Dduw o'r nef, wedi ei pharatoi yn briodasferch wedi ei haddurno i'w gŵr 3 Ac mi a glywais lef uchel o'r nef yn dywedyd, Wele, y y mae tabernacl Duw gyda dynion, ac efe a drig gyda hwynt, a hwythau a fydd yn bobl iddo ef, a Duw ei hun a fydd gyda hwynt, ac a fydd yn Dduw iddynt. 4 A Duw a sych ymaith bob dagrau o'u llygaid hwynt; ac ni bydd marwolaeth mwyach, na thristwch, na llefain, ac ni bydd poen mwyach: canys y pethau blaenorol a aethant heibio. Eseia 65:17 "Wele, byddaf yn creu nefoedd newydd a daear newydd. Y pethau blaenorol ni chofir, ac ni ddeuant i'w meddwl Teitl Mawr